Rijst:
Wat verwacht jij eigenlijk aan wijntrends in 2011? 

Ruit:
Uhm uhm uhm, okay hier komen er een paar, die ik wel zie zitten. Het lijkt me wel wat als Californië zich razendsnel bekeert en in 2011 wel elegante wijnen op de markt brengt. Veel meer verwacht ik van mainstream-Bordeaux. De meeste wijnhuizen daar gaan weer gewoon lekkere wijnen maken en stoppen met de boel te forceren, extraheren, manipuleren, tuti. Sowieso komt Frankrijk helemaal terug van weggeweest.

Ruit: Kruipt de Elzas uit zijn dip of lijkt dat maar zo? Nee, ik weet het, niet alle huizen zaten in een dip, maar het gebied als totaal heeft toch wel veel betere tijden gekend. Laatst gaf ik een avond over Duitsland, Oostenrijk en Elzas en dat is zo leuk om te doen.

Rijst: Wat een weken. Wijnweek, broodweek, worstweek, wandelweek, week van het pinnen - die bestaat echt - en dan nu FairTrade-week. Raar eigenlijk, maar de extra aandacht is kennelijk nodig. Eerlijk gezegd ook bij mij, als het om FairTrade-wijn gaat. Bij een heleboel dingen let ik erop, koffie, chocola, rijst, bananen en katoen. Maar toch: hoe goed let jij op FairTrade als je wijn koopt?

Rijst: Denk ik aan Zuid-Afrika, dan denk ik aan knisperende Sauvignon Blanc zoals die van Neil Ellis, aan Hamilton-Russels Ashbourne Pinotage, maar vooral aan Chenin Blanc. Steen zeggen de Afrikaners soms nog. Die druif kan mij zo grijpen. Aan de Loire maken ze er mooie dingen van, maar Zuid-Afrika heeft ook hotspots voor Chenin en wijnmakers die weten hoe ze ermee moeten werken. Die van Groot Parys vind ik zomaar zuiver, eerlijk en lekker.   Ruit:
Chenin uit Zuid-Afrika?     

Rijst:
Hoeveel gezichten heeft chardonnay, denk jij?

Ruit:
21, inclusief de rode.

Rijst:
Toen we vorig jaar voor het wijnmagazine WineLife zo'n honderd chardonnays proefden, zijn we toch zeker tien totaal verschillende stijlen tegengekomen. Van streng strakdroog tot mierzoet. Toch, als ik zomaar zin heb in 'een' chardonnay - doet er niet toe waar hij vandaan komt - dan wil ik een frisse, zachte wijn met wat sappig fruit. Deze Nottage Hill is zo'n makkelijke, meegaande chardonnay.
 

Rijst:
Eigenwijze wijnmakers met passie, lef en smaak, die maken meestal de lekkerste en spannendste wijnen. Bruine ogen helpt ook. Marcello Papa, de Chileen achter Maycas, heeft het allemaal. Hij zei tegen de board van Concha y Toro: 'Casablanca is geweldig, maar de mooiste wijnen gaan we in Limarí maken.' Omdat er niet naar Papa werd geluisterd, zette hij tijdens een blindproeverij tussen de Casablanca Chardonnay’s een eigen probeersel uit Limarí.

Bijzondere trip door Slovenië hadden we. Wat een intrigerend land! Van te voren had ik niet echt een beeld en ik ondernam ook geen actie om dat beeld even snel te krijgen. Het leek me wel wat om lekker ontvankelijk aan de reis beginnen. Het beeld dat ik er nu van heb? Een land dat dynamisch heen en weer beweegt tussen verschillende culturen en tijdvakken.

Ruit:
Je hebt Soave en Soave. Deze La Rocca van Pieropan behoort tot de ultra-top. Bij Soave denk je vooral aan licht, neutraal, makkelijk en zelden interessant. In niks lijkt de La Rocca daarop. Hier my dear, voor jou een glas.

Rijst:
Pieropan en dan ook nog de La Rocca. Hallooo... Dat is zo’n beetje de allerlekkerste en sappigste en spannendste Soave die er bestaat. Ik vind de ‘gewone’ Soave Classico (ca. € 12) van dit huis al zo bijzonder. Met bloemetjes, honing, mineralen, fris, hartstikke droog en toch rond. Ik dans dan al.
 

Dit weekend zag ik in Hamburg Ubuntu. In een woord geweldig!