Afgelopen weekend was het zover: de fles Spätburgunder Alte Reben 2007 van Jean Stodden ging open bij de lunch. We aten parelhoen met linzen, paddenstoelen en gekarameliseerde ui. A marriage made in heaven, zou je denken, maar dat pakte toch een beetje anders uit. Jean presteerde niet als verwacht. Wat ging er mis?

Onlangs zat ik in een grand café annex eetgelegenheid te wachten op een vriendin. Aan een tafeltje naast mij zaten een man en vrouw die iets wilden eten. ‘Om te beginnen eerst maar eens een glas sherry’, zei de vrouw. Ik luisterde ongegeneerd mee, want als het over sherry gaat, wil ik erbij zijn.

Grappig toch hoe de bladen ons altijd zo graag willen doen geloven dat
ons land overzichtelijk is ingedeeld in vier seizoenen die zich netjes
aan de regels houden: de herfst is guur en nat (heerlijk binnen
op de bank!), de winter lang en koud (heerlijk naar buiten voor een
lange wandeling!), het voorjaar fris en zonnig (heerlijk buiten op het
terras!) en de zomer is loom en heet (heerlijk aan de barbecue!).

Het verhaal van Lidewij van Wilgen, dat ze vastlegde in haar boek Het Domein, doet een beetje denken aan de verhalen die we regelmatig op tv kunnen zien in series als Ik Vertrek: zij en haar man Aad plus drie dochters verruilen een welvarend bestaan in Nederland voor een onzeker leven als wijnmakers in Frankrijk, waar ze een domein in de Languedoc kopen. Je weet van tevoren dat dat een hoop problemen gaat opleveren. Wijn maken blijkt niet vanzelf te gaan en de mensen op het Franse platteland zijn niet hetzelfde als de hippe jongens en meisjes thuis in Haarlem.

Met steak tartare moet je altijd oppassen. Dat merkte ik vorige zomer weer, toen ik in de Champagne was en daar in Brasserie Flo in Reims zo’n bordje gehakt rauw vlees at. Heerlijk, en risico’s? Pfah, angstvallig gezeur van zielige mensen die bang zijn voor het leven zelf.

Ja, welke wijn drink je bij rabarber? Eet er nog wel iemand rabarber? Ik ben er gek op en heb een grote rabarberplant in mijn tuin staan. Die plant is in het heel vroege voorjaar altijd een van de grote Wonderen der Natuur: waar maandenlang helemaal niets was, piepen op een dag opeens een aantal fel-rozerode topjes tussen de donkere aarde tevoorschijn. En dan gaat het razendsnel: elke dag zijn er meer en zijn ze groter, en voor je het weet zitten er enorme bladeren aan en is het tijd voor de eerste rabarbercrumble van het seizoen.

Wij Nederlanders staan niet bekend als grote levenskunstenaars. In het buitenland kennen ze onze grote mond beter dan ons vermogen tot genieten. Toch geloof ik dat we het wel kunnen. Want bij de eerste zonnestralen gaan we massaal buiten op de terrasjes zitten; het gezicht genietend schuin omhoog naar de zon gekeerd.

Voor wie nou écht eens wil weten hoe het zit met biologisch-dynamische wijnbouw, is er een stevig (naslag)werk verschenen waar veel, heel veel in staat: Monty Waldin’s Biodynamic Wine Guide 2011. Het boek bestaat uit twee delen. Het eerste deel behandelt alle aspecten van de biologisch-dynamische wijnbouw; het tweede deel geeft een overzicht van biologisch-dynamische wijnboeren over de hele wereld, ingedeeld per land (en nee, Nederland staat er niet bij).

We weten allemaal dat Derrick Neleman het brein achter By the Grape is en de kurk waarop deze wijnsite drijft. Maar wat heeft hij eigenlijk met wijn? En drinkt hij er wel genoeg van? Een klein interview om de nieuwsgierigheid te bevredigen.