De wijnkaart is in Nederland vaak een ondergeschoven kindje, en dat moet veranderen. Wat is dat toch met wijnkaarten in Nederland? Die krijg je dus bijna nooit. Ja, in de toprestaurants krijg je een imposant boekwerk met wijnen tot ver over de €1.000,-. Maar de gemiddelde Nederlandse eetgelegenheden die wel een aparte wijnkaart hebben, leveren die zelden ongevraagd bij de menukaart. Waarom moet ik er zo vaak speciaal naar vragen…?

Zeg eens eerlijk: hoe vaak heeft u een champagne die u cadeau kreeg te lang laten liggen…? Nederlanders doen dat vaak. In het volste vertrouwen dat oude wijn goed is, maar ook omdat ze vaak geen flauw benul hebben over hoe lang je champagne nou echt kunt bewaren.

Gisteren was de grote cava-overzichtsproeverij van Vinos de España. Voor mij als champagneliefhebber een uitgelezen manier om in één klap in een paar uurtjes een prima indruk te krijgen van deze bubbeltjeswijn. Op zoek naar antwoord op de vraag: Waarom cava? 

 “But Madam, old wine is good!” Dat heb ik de afgelopen weken tijdens mijn rondreis naar India en Nepal heel wat keren gehoord van obers en winkeliers. De drankenkaart in een restaurant bestuderen heeft daar weinig zin. Als ze al wijn hebben, staat er vaak niet meer op dan: huiswijn wit en huiswijn rood.

Om in deze crisistijden - voor één keertje - een beetje zuinig te doen, heeft onze proefgroep besloten de hand op de knip te houden. Op de proeftafel van onze Haagse WijnSociëteit stonden dit keer 15 door ons ingebrachte wijnen rond het thema “Het beste rood onder de 10 euro”. 

Jaja, het was weer eens zover. Ik kreeg een pakketje met wijn toegestuurd. Cadeautje voor bewezen diensten. Altijd welkom. Snel open maken. Wat zou het deze keer zijn…? Ah, natuurlijk, weer een Bordeauxtje. What else?