De Zuid-Afrikaanse wijnmaker Francois Naudé heeft meer prijzen gewonnen dan wij hier kunnen opnoemen. Ondanks zijn gebrek aan formele wijneducatie wordt Francois alom gerespecteerd.

Een keerpunt in mijn leven vond plaats in een nachtclub in Kaapstad in de jaren negentig.

Ik zal je de details besparen hoe ik daar terecht kwam, maar het was een memorabele avond. Het was ook de eerste keer dat ik echte Zuid-Afrikaanse chardonnay proefde, met de complimenten van Miles Mossop, de wijnmaker van Tokara in Stellenbosch. Mijn smaak was nog niet zo ontwikkeld als nu, maar de wijn was een openbaring! Een smaakexplosie waardoor alle vooroordelen over de Kaap èn chardonnay uit elkaar spatten.
 

Ik dronk afgelopen weer eens de Cuvée Frédéric Emile Riesling van Trimbach uit de Elzas.

En ik krijg er weer kippenvel van. De wijn heeft alles: lengte, het grootse karakter van riesling, complexiteit, en mineraliteit. Ik heb mijn hoofd erover gebogen hoe ik het begrip mineraliteit in wijn uit kan leggen voordat iedereen de kamer heeft verlaten, of naar de volgende website is gegaan.

Onlangs las ik ergens dat vrouwen die twee glazen rode wijn per dag drinken, meer zin in seks hebben dan geheelonthouders.

Het bleek uit onderzoek van de universiteit van Florida. De reden voor de verhoogde seksdrang van de onderzochte dames zou terug te voeren zijn op de unieke ingrediënten van rode wijn. Die ingrediënten bevorderen de bloedstroom, ook door voor seks belangrijke lichaamsdelen...

Veel mensen denken dat het puur de alcohol is die wijn verleidelijk maakt.

En we weten allemaal wat alcohol uiteindelijk met ons doet. Mannen die te veel Kaapse Pracht op hebben, gaan denken dat ze George Clooney zijn, en dronken vrouwen hebben de neiging ze dan te geloven. Alcohol is wat antropologen een sociaal bindmiddel noemen. En wijn is daarop geen uitzondering.

De definitie van studentenwijn is simpel en voor iedereen begrijpelijk: zoveel mogelijk sap voor zo min mogelijk euro's.

Alcohol is belangrijk, de smaak of stijl van de wijn in kwestie nauwelijks. Fruit, tannine, zoet of zuur spelen ook geen rol. Na de eerste fles proef je dat toch niet meer. Nee, voor studenten geldt dat wijn gedronken moet kunnen worden zonder een tweede studiebeurs te hoeven aanvragen. Het gaat dus om prijs, prijs en nog eens prijs – en wel gemiddeld per liter.

Je vindt niet veel drinkbare wijnen voor minder dan drie euro, tenminste niet wat mijn definitie betreft van drinkbaar.

En toch kan ik erover meepraten want ik koop ze wel eens, wijnen onder drie euro – budgetwijnen. Ik schenk ze voornamelijk om buren of gasten die te lang blijven plakken, naar huis te krijgen. Mijn favoriet op dat gebied is een rode Bordeaux van de Aldi die zo spectaculair slecht is dat hij de kamer sneller ontruimt dan een ratelslang.

Een keerpunt in mijn leven vond plaats in een nachtclub in Kaapstad in de jaren negentig. Ik zal je de details besparen hoe ik daar terecht kwam, maar het was een memorabele avond. Het was ook de eerste keer dat ik echte Zuid-Afrikaanse chardonnay proefde, met de complimenten van Miles Mossop, de wijnmaker van Tokara in Stellenbosch.

Mijn smaak was nog niet zo ontwikkeld als nu, maar de wijn was een openbaring! Een smaakexplosie waardoor alle vooroordelen over de Kaap èn chardonnay uit elkaar spatten.
 

Het is verwonderlijk hoeveel minachting de Fransen in drie woorden kunnen leggen. Voor veel Franse keldermeesters zijn ‘vins de cépage’ (wijnen gemaakt van slechts één druivenras) het wijnequivalent van McDonalds. Vins de cépage zijn niet alleen gemaakt van één druif maar worden ook als zodanig gepromoot. En dat is iets waar de Nieuwe Wereld mee is begonnen en groot geworden. Voor veel Fransen is het kopiëren daarvan iets beneden hun waardigheid.