• 0

Wijn, dampend als een hoerenkast

Gewurztraminer? Dat is iets voor peroxidepoezen, vinden ze. Dom, dom, dom.

Wijn met ontspannen klasse

‘Geen cent te veel hoor!’ glunderde een meiske met een Zeeuwse kap op heur blonde kopje in de camera, jaren geleden. Daar ging het om margarine, maar bij wijn is het bij ons Nederlanders net zo: wij worden blij als we ergens weinig voor betalen.

Galgenwijn voor het Einde der Tijden (4)

Bij De Wereld Draait Door vertelde onlangs de hoofdredacteur van de NRC dat hij, voor de wereld vergaat, nog eens Yquem wil drinken. Wat zou jij drinken als laatste fles, als galgenwijn? Deze wijn zou Onno Kleyn kiezen als hij wist dat het z'n laatste was.

Chileense cassis vermomd als wijn

Laten we nu effetjes wel wezen: ze doen het goed, die Chilenen. Net als de Argentijnen trouwens. Puike wijn voor weinig geld. En de wijnen worden niet eens door kinderslaafjes gemaakt! Althans, daar hebben mij nog geen berichten over bereikt.

HEMA wijn

Nou, daar gaan we dan, nog eventjes en het jaar is weer voorbij. Kerst is afgewerkt, nu oud en nieuw nog. In deze dagen verwacht u misschien dat ik over bruisend wijngeluk ga schrijven, maar nee. Eerlijk gezegd vind ik die ouderjaarsavond het slechtste moment om fatsoenlijke bubbels open te maken.

Sufzoet is sufzoet… of niet? - Prosecco Extra Dry Sommariva

Prosecco, het is een waardig lid van het Genootschap Sufzoete Eerstewijntjes voor Nieuwbekjes, GSEN. Het is met trompetgeschal verwelkomd door de oudere leden, Rosé d’Anjou, imitatie-sherry medium-dry, Liebfraumilch, Kellergeister, Faisca en Mateus.

El Descanso Late Harvest

Er is lekker, en lekker, en lekker. Blij lekker, diepgravend lekker, hooggestudeerd lekker en lekker onbenullig lekker. Ik kan Helemaal Gelukkig zijn met een wijn van zes euro, maar ook met eentje van zestig. Hangt van mij af, van het moment, van de plek, van het seizoen, maanstand, stand van mijn bankrekening, goedertierenheid van mijn vrouw en wat al niet.

Topwijn uit de Languedoc

‘For the times, they are a-changing’, zong Bob Dylan met vooruitziende blik in de jaren zestig.Het zijn dit soort ongeremde geesten die de wijnsituatie in Frankrijk blij doen gisten. In de Languedoc (en daar zit die appellation van de Pic Saint-Loup) bruist het helemaal.

Fair is fair

Het blijft me toch een beetje dwars zitten. Dat goedbedoelerige, bedoel ik. Kijk, Fair Trade is een mooie zaak. Het begon met koffie, en toen kwam er chocola bij en nog zo wat. Boeren in landen waar de levensomstandigheden beduidend minder florissant zijn als bij ons, krijgen door de tussenkomst van Fair Trade-organisaties een fatsoenlijk inkomen – domweg meer geld dan ze anders gehad zouden hebben – en vaak zijn er nog wat zijlijnen ook, scholing voor de kinderen, inspraak.

Chianti in de herfst

De Chianti, ach, de Chianti! Ik ben er alweer jaren niet geweest. En de rest van Nederland wel, tweetend en twitterend, plonzend in agrituristische zwembaden, kinderen slepend van kerk naar kerk, van
pastabord naar pastabord, van gelateria naar gelateria. Nee, voor mij geen Toscane in de zomer. Naar de Efteling ga ik ook niet. Ik droom wel van de tijd dat ik er woonde, de winter, de sneeuw op de olijfbomen, de lente die maar zo traag op gang kwam, zodat maart nog kleumerig bleek – “ah, maar het is nog de maan van februari, signore!”

Kokos in je wijn?

Kokos. Ik lust er wel pap van, geraspte kokos, stukken watergekoelde kokosnoot op het Italiaanse strand, kokosmelk in vlammend eten, kokosijs. Ooit was ik jurylid in een kokosijswedstrijd en proefde ik veertig of vijftig versies. Genoeg om het af te leren, maar nee hoor, ik lust het nog steeds.

Blij rood uit Sablet

De Rhônevallei, het was mijn eerste wijnliefde. En zoiets gaat nooit meer over. Vooral daar in het oosten van het zuiden, als je begrijpt wat ik bedoel, bij Vaison-la-Romaine, Gigondas, Beaumes-de-Venise. Waar de zoet deinende vlakte ophoudt en de rotsen van de Dentelles de Montmirail minzaam op je neergrijnzen.

Tussen de ogen

Af en toe heb ik dat: dat ik een wijn proef en hij me recht tussen mijn ogen raakt. Of tussen mijn oren, dat is een betere omschrijving. Bam! Gister nog, met een Saint-Emilion uit 2006, Château Bois Cardinal, een Grand Cru. Nu zegt ‘Grand Cru’ in Saint-Emilion op zich niet veel. Maar deze wel. Hij sprak tot me in zoete, welluidende tonen, Frans, natuurlijk, met wolkend eikenhout en een warm golvende mantel van bramen en pruimen en koffie en leer. Kost € 16,95 bij DekaWijnmarkt, een schijntje voor deze wijn, hoewel toch echt geld. Maar kom op, zeventien pieken voor een glas dat je die vermaledijde zomer doet vergeten, dat moet een keer kunnen.

De lekkerste wijn?

De goedkoopste. Dat is een opmerking die je mij niet gauw zult horen maken. Maar van een bedrijf, van een domaine, kan het soms wel zo uitpakken. Zoals bij La Marotte van Daan en Elvira van Dijkman, in de Ventoux. Ben er nu twee keer geweest, telkens tijdens een wijnwandelreis van SNP, en het is fascinerend om te zien hoe die twee Nederlanders hun wijnbestaan hebben uitgehakt in het rauwe Zuid-Franse leven. Ik heb veel te veel wijnbedrijven bezocht, maar Daan schildert in weer geheel nieuwe
bewoordingen de worsteling met weer, druiven, gisten en bacteriën die aan het wijnmaken ten grondslag ligt.

De l'Horte Reserve Speciale, Plus

Ik zit in de Languedoc, de lucht is blauw, de
cicaden zagen in de bomen en de zon blikkert boven mijn bol. Logisch? Ja, dat
dacht ik ook. Maar de afgelopen vijf dagen werd mijn gehele Fransewereldbeeld
op zijn kop gezet. Half juli in de Midi betekende regen, kou en een hufterige
wind. En dat allemaal terwijl wij weer back to basics gingen, lekker kamperend
in een tentje. Daar waren de goden het dus duidelijk niet mee eens. Ach,
jongens, waarom geen huis gehuurd?

Picpoul de Pinet (door Onno Kleyn)

Picpoul de Pinet. Echt weer zo’n wijn die in mijn straatje past. Omdat er weinig van is, omdat het een eigen druifje is, omdat hij uit een bijzonder hoekje van de Languedoc komt, en natuurlijk omdat hij zo’n malle naam heeft. Een naam die uit een verhaal zou kunnen komen, van Guy de Maupassant of Simenon. ‘Maigret en de zaak Picpoul’.

Wijnetiketten (door Onno Kleyn)

“Zeg nou eens wat over etiketten,” spreekt een deelneemster aan de SNP-wijnwandelreis me toe. We zitten om een houten tafel bij de Domaine de Cabasse in Séguret, een dorp om de hoek van Gigondas en Vaison-la-Romaine. Els Groot is de echte wijnreisorganisator en –begeleider, ik mag mee voor, eeh, wat toegevoegde waarde. Voor het leuk. En of ik nu eens wat wil zeggen over etiketten. Dat de Fransen er zo vaak niks van bakken, wordt er bedoeld. Toch heeft iemand zijn of haar best zitten doen, hier in Séguret. Op de Les Deux Anges, Côtes du Rhône-Villages Sablet 2010 prijken twee engeltjes - ja, wat wil je ook – die iets sierlijks doen met linten. “Doet me denken aan mijn poëziealbum van vroeger,” zegt Anneke met een afkeurende frons. Hm. Het zijn anders heel goed gelukte engeltjes, zo recht uit een of andere rococokerk in Beieren, lijkt wel.

Rozen en tropisch fruit (door Onno Kleyn)

Nee, naar de hoeren ga ik niet. Nooit gedaan ook. Maar een doodenkele keer komt er een fantasietje voorbij, niet over dames die het tegen betaling doen, maar over verrukkelijk ordinaire dellen, hees pratende peroxidepoezen gehuld in lingerie, die allerlei geboterde en gesuikerde dingen van en met mij willen - die ik ook net aan het willen was. Lekker. Maar zoals ik al zeg, het blijft bij fantaseren.

Cabirol Montsant (door Onno Kleyn)

Een ree staat er op het etiket. Een silhouet van een ree. Handig, voor
als je niet onmiddellijk weet dat ‘cabirol’ het Catalaanse woord is voor
zo’n beest. Waarom zou iemand zijn wijnen zo noemen? Ik heb het niet
kunnen vinden. Misschien heet de familie zo. Of nee, de wijnen, wit van
de D.O. Terra Alta en rood van het ernaast gelegen Montsant, worden
gemaakt door Bodegas DitCeller. Maar die geven ook niet thuis op
internet. Het aanklikken van de opgegeven website niest subiet
‘forbidden’ in mijn gezicht.

Loirewijn (door Onno Kleyn)

Loirewijn, ik lust hem wel. Hij heeft altijd iets helders, iets opgeruimds. Jammer dat de meeste wijnliefhebbers blijven hangen in de sauvignons blancs van Pouilly en Sancerre, terwijl er stroomafwaarts toch ook blinkend heerlijke flessen worden volgetapt met wijn van chenin blanc en cabernet franc.

By the Grape winnaar beste wijnwinkel>>

14 bekroonde Omfietswijnen Nicolaas Klei>>

55 aanbevelingen in DGH 2014>>

Top 3 meest verkochte wijnen>>