Ik weet niet hoe Kerstmis in Nederland wordt gevierd, maar hier in Spanje is het een wedstrijd 'eet zoveel mogelijk'. De competitie wordt op verschillende locaties gespeeld: thuis, bij m'n schoonmoeder, m'n eigen moeder, bij m'n neef, m'n zwager en in het bedrijfsrestaurant...
Saaie maaltijden
Als ik terugkijk, tel ik acht enorme maaltijden in maar vijf dagen! Het is uitputtend en meestal (ik weet zeker dat geen enkel familielid Nederlands kan lezen, dus in deze column kan ik tenminste eerlijk zijn) is het behoorlijk saai. En sinds ik een wijnmaker ben geworden, zijn de etentjes nóg saaier. Weet je waarom? Bij ieder diner vinden mensen het leuk om me vragen te stellen over de wijn die we gaan drinken of wijn die ze moeten kopen voor hun volgende diner. Ze vertellen eindeloze verhalen over de wijn die ze vorige week en vorige maand proefden… STOP!
Waarom begrijpen ze niet dat praten over wijn tijdens het kerstdiner voor een wijnmaker hetzelfde is als het bespreken van de aandelenbeurs met een bankier? Echt, ik wil helemaal niet over mijn werk praten tijdens het eten, ik zou het liever hebben over een mooi boek, een film of de laatste roddels over de buren.
Standaard antwoord
Het bleek echt onmogelijk om een ander gespreksonderwerp aan te snijden. En op de vraag die me telkens weer werd gesteld, heb ik iedere keer hetzelfde antwoord gegeven: als ik jou was en ik wilde indruk maken op mijn gasten, dan zou ik een vigneron Champagne kopen. Probeer die van Nicholas Maillart, een mooie persoonlijke Champagne voor een bescheiden prijs.