De Grote Najaars-Château-Schoonmaak

Theoretisch gezien heb ik vakantie! Ja, inderdaad, in tegenstelling tot wat ik in eerdere columns heb gezegd, is het ook voor een Bordelaise wijnboerin mogelijk vakantie te nemen. Er is geen noemenswaardig veldwerk te doen; de druifjes rijpen langzaam en gestaag en de hele Bordeaux is ten prooi aan een soort pré-oogstmalaise.

Ik heb hier in de regio verschillende bijnamen, waaronder 'La Holandaise Folle' en nog vele andere meer of minder vleiende koosnaampjes. Maar er is er echter één waarop ik bijzonder trots ben en dat is 'La Reine du Bactol', vrij vertaald: de Koningin van het Ontsmettingsmiddel. Deze bijnaam heeft gelukig geen betrekking op mijn persoonlijke hygiëne, maar op die in mijn chai. Ieder jaar rond deze periode krijgt ondergetekende namelijk de kolder in de kop en begint de grote pré- oogstschoonmaak.

Ik ben namelijk panisch voor alle kleine, al dan niet zichtbare, kruipende, vliegende en pantoffelende organismes die mijn wijnen straks kunnen opzadelen met azijnsteek of een andere wansmakelijke afwijking! Waar de gemiddelde wijnboer uit de regio met warm water en ontsmettingmiddelen enkel die zaken reinigt die hij denkt te gaan gebruiken tijdens de oogstperiode, gaat bij ons de héle chai leeg. Vanaf grond tot plafond wordt alles geschrobd, ontsmet, opgepoetst en geschuurd tot het kraakt. Ik sluit dan ook niet uit dat na deze operatie je beter van de grond van mijn chai kan eten dan vanaf vele andere commerciële oppervlakken...

Mijn medewijnboeren zien deze tijdelijke gekte als een bron van vakantievermaak voor henzelf en hun familie. Het is dus ook niet ongewoon dat er een schare concullega's zichzelf krom staat te lachen terwijl ik met een tandenborstel een plint schrob. Echter, na deze operatie weet ik dat er meer kans is op leven op de maan dan in mijn chai, en met de oogst nu toch echt in aantocht is dat een heel rustgevende gedachte!