De l'Horte Reserve Speciale, Plus

Ik zit in de Languedoc, de lucht is blauw, de cicaden zagen in de bomen en de zon blikkert boven mijn bol. Logisch? Ja, dat dacht ik ook. Maar de afgelopen vijf dagen werd mijn gehele Franse wereldbeeld
op zijn kop gezet. Half juli in de Midi betekende regen, kou en een hufterige wind. En dat allemaal terwijl wij weer back to basics gingen, lekker kamperend in een tentje. Daar waren de goden het dus duidelijk niet mee eens. Ach, jongens, waarom geen huis gehuurd?

Château de l’Horte, de kloeke wijnbezitting van Johanna van der Spek, haar echtgenoot Jean-Pierre Biard en ondernemer Paul den Toom, heeft schitterende vakantiehuizen in de Minervois. Allemaal vol,
natuurlijk. Had ik er maar eerder bij moeten wezen. Maar hun wijnen boden troost. Hun witte basiswijn 2010 was al ragfijn, van half om half chardonnay en sauvignon blanc, soepel geweven van aroma en inhoud (Plus, € 4,99). Deed ernstig verlangen naar hogere temperaturen en na het overlijden correct
behandelde vis. Maar de l’Hortes kracht zit bij de rode wijnen.

Corbières, hè. Ja, dat hotsebotst gezellig en met toenemende vaart langs grenache, carignan van oude stokken, syrah en mourvèdre. Bij voldoende snelheid kom je in barriques terecht, puik eikenhout uit de Allier (in Midden-Frankrijk, waar het
weer nog rotter is). Dan heet de wijn Réserve Speciale bijvoorbeeld, en staan er orchideeën op het etiket. De 2008 bromt en zoemt van zwart fruit met specerijen en een vleug chocolade. Plus supermarkten verkopen hem voor € 7,79.

Maar bij de finish is er de Coq de l’Horte 2007, een platwalsende wijn van pure syrah en slechts ene procent mourvèdre – dat moet vanwege een of andere bepaling en een knappe jongen die hem proeft – die 24 maanden héél stilletjes in eenzame opsluiting zat in een eiken vat, nou ja, een heel stel eiken vaten. Groots, vol van mokka, cassis, leer, kaneel en nog zo wat. Moet je voor naar Montbrun. Moet je 25 euro meenemen – per fles. Doen hoor.