De zin en onzin van "wijnpunten"

Er is veel over geschreven en zo mogelijk nog meer over gediscussieerd: het toekennen van punten aan een wijn en dan vooral de manier waarop dit gebeurt.De enorme authoriteit die Robert Parker in de loop der jaren heeft opgebouwd, zorgt ervoor dat er nog altijd een (groeiende) groep wijnmakers bestaat die hun wijnen zo construeren, dat deze op een goede waardering van Parker kunnen rekenen. Immers, meer dan 90 Parker-punten biedt een vrijwel zekere garantie dat je als wijnmaker jouw complete oogst tegen een zeer goede prijs kunt verkopen. En juist hier wringt voor mij de schoen. De smaak van Robert Parker is al lang niet meer de smaak van de massa of de weldenkende wijnliefhebber. Het is de smaak van de relatief onbereikbare wijnen voor de elite.

Persoonlijk drink ik vooral wijnen in het prijssegment tussen de zeven en vijftien euro. Juist in deze categorie is het aanbod voor mij het spannendst. Onder de zeven euro is het vrijwel onmogelijk om écht goede wijnen te produceren, gezien de investeringen die de wijnmakers moeten doen. Boven de vijftien euro verwacht ik per definitie een goede wijn. Maar juist in die tussencategorie zijn er zeer goede wijnen te vinden, die een dubbel zo dure wijn vaak doen verbleken. En die eeuwigdurende zoektocht is voor mij inmiddels een sport geworden. De vraag is alleen: als je ze eenmaal gevonden hebt, hoe kan je ze dan op een relatief eenvoudige manier beoordelen? 

Het puntensysteem van Michael Liebert
Gelukkig heb ik via een bevriende wijnimporteur Michael Liebert leren kennen. Liebert houdt zich in Duitsland al ruim 25 jaar bezig met wijn en is altijd op zoek naar wijnen die het meeste plezier voor hun geld opleveren. In de loop der jaren heeft Liebert een eigen puntensysteem ontwikkeld, wat veel simpeler te begrijpen valt en waarmee zelfs grote wijnen zich met kleine wijnen laten vergelijken.

Een voorbeeld in Lieberts eigen woorden: een kleine, onbekende wijn uit Apulië van vijf euro kan zomaar 95 punten krijgen, indien deze voor zijn prijs onverwacht veel plezier, kwaliteit en fascinatie levert. Daarentegen kan een Barolo van dertig euro ook slechts 85 punten krijgen. Dit wil niet zeggen dat de Barolo qua smaak en kwaliteit minder is dan de onbekende wijn, maar voor die dertig euro had je meer mogen verwachten.

Kortom: bij 95 Liebert-punten weet je zeker dat je in het prijssegment van de betreffende wijn niet of nauwelijks een wijn zal vinden die meer plezier in het glas brengt. Deze manier van beoordelen spreekt mij enorm aan en ik probeer dan ook om mijn eigen wijnnotities altijd op deze manier van een puntenaantal te voorzien. Want ondanks dat we liefhebbers zijn, zijn we ook mensen. En ieder mens wil toch het meeste waar voor zijn geld? En dus ook een wijn die minimaal 95 punten haalt en die, wanneer je hem drinkt en eraan denkt hoeveel (of hoe weinig) je ervoor betaald hebt, keer op keer een glimlach op het gezicht tovert.