Duitse Traminer, een prima witte wijn bij trammelant

En zo waren we fijn onderweg richting het mooie Italië, en toen begon die normaal prima functionerende automobiel van ons ergens midden op de Duitse Autobahn te pruttelen. Voor de keus gesteld om het gewoon te negeren en ergens op een bergpas te stranden, of bij onze autominnende buren toch even een check te laten doen, deed de zin in een echte schnitzel ook een duit in het zakje. Dus namen we bij Stuttgart een niet-geplande Ausfahrt op zoek naar die degelijke Duitse garage. Dat was gelukkig niet zo'n probleem en zo waren we tegen 17:00 ingeboekt in een zeer reine Gästezimmer.... en wat dan? Gelukkig biedt die vineuze hobby van mij (of afwijking, volgens sommigen) dan weer uitkomst. Er was een plaatselijk wijnfestival, voor de verandering was het ook echt witte wijnweer (dat is het vaak hoor, maar deze zomer kon dat niet buiten). Tegen een schappelijk tarief schaften we een gegraveerd glas en een knipkaart aan, en proeven maar.

Want waar de gemiddelde wijnconsumptie in Duitsland nog rond de 20 liter per persoon per jaar ligt, drinken ze in Württemberg zeker een slordige 30 liter per jaar weg. Hoewel de rode wijn van de Trollinger druif het echte deelstatelijke slokje is, verbouwen ze ook voldoende Riesling, Silvaner, Gewürtztraminer en plaatselijke varianten om heerlijke witte wijnen mee te maken. Zo ook van de Traminer, een afstammeling van, jazeker, de Gewürztraminer. De naamt komt overigens van het plaatsje Traminer in Zuid-Tirol(Italië), waar de druif veel verbouwd wordt.

Maar in Württemberg lukt het de heren en dames "Winzern" ook heel aardig, zo mochten wij proeven. Hoewel de Traminer, de naam zegt het al, iets minder kruidig (würzig) is dan de Gewürz, is ook dit een druif die garant staat voor een glas witte, nee goudgele, wijn geurend naar theerozen en versgeplukte gele bloemen. En die je mond dan vult met met lychees en exotisch fruit, kruidig en vol, en die lekker lang blijft hangen. Wij waren helemaal weg van een Traminer Spätlese van de Cleebronner Michaelsberg, tussen Karlsruhe en Stuttgart in. Vanwege het Spätlese karakter had deze "rozentuin met kruiden tussen de stokken" ook een aangenaam restzoetje, dat de wijn heel geschikt maakt bij Aziatische gerechten, of bij een mango-passievruchten crème brûlée.

Maar we hadden geen enkele moeite deze witte wijn gewoon zo in het avondzonnetje op te drinken, en de autopech zelfs helemaal te vergeten! De volgende dag viel de rekening zelfs mee. Mede daarom hebben we maar een paar flesjes Traminer meegenomen. Je weet nooit wanneer je weer een medicijn tegen pech en trammelant nodig hebt!