Een slecht wijnjaar vraagt om geheugen

Beste wijnliefhebbers,
Er is mij gevraagd iets over de wijn van jaargang 2010 te vertellen. Schrijven is niet mijn vak maar ik zal toch een poging wagen.
 
Het vreemdste teeltjaar sinds 1977
Zoals bij velen bekend, was 2010 wegens de vele regen een zeer slecht oogstjaar voor Oostenrijk, Duitsland, Noord-Frankrijk, Luxemburg en Nederland. Toch kan zo`n jaar zeer leerzaam zijn, omdat de wijnboer op de tenen moet lopen om er toch iets moois van te maken. Het teeltjaar 2010 begon met een koud voorjaar waardoor de druiven laat uitliepen, wat achterstand in de groei veroorzaakte. De druiven hadden hierdoor echter geen last van nachtvorst, hetgeen de productie kan vernielen. Daarna kwam er een zeer verleidelijke zomer die de achterstand wegwerkte. Er dreigde zelfs droogtestress. Was de zomer maar wat natter geweest, dan hadden we waarschijnlijk een mooie droge nazomer en herfst gekregen zoals we dat de laatste 10 jaar gewend zijn.
 
Extra werk in de wijngaard
Vanaf het moment dat de trossen de eerste teken van rijping begonnen te geven, begon de extreme hoeveelheid regen. Juist op het moment dat het droog moet gaan worden. Om te zorgen dat de trossen na een regenbui weer snel op zouden drogen, hebben we de bladeren die ervoor hingen handmatig verwijderd. Normaliter doe je dit later in het jaar en slechts aan één zijde. Dit jaar deden we dit zelfs aan beide zijden van de rijen. Gelukkig heb ik geen windhaag rondom de wijngaard en staan de rijen west-oost aangeplant. Dit alles zorgde voor sterke ventilatie en dus een snelle opdroging. Schimmels ontwikkelen zich namelijk snel bij vocht en warmte. Helaas trad er toch hier en daar botrytis op. Er zat niets anders op dan dit voorafgaand aan de oogst weg te knippen. Een opbrengst verlagende handeling maar noodzakelijk om een goede wijn te maken, want dat is het tegenovergestelde van pouriture noble.
 
Vinificatie
Doordat de nachten ook nog eens koud waren werd er minder zuur door de planten afgebroken. Met name het hoge zuur in de most die na het persen vrijkomt was een groot probleem. Als het slechts iets te hoog is, dan wordt dit gebruikelijk met een beetje krijt gecorrigeerd. We zouden dit jaar veel te veel krijt nodig hebben gehad die dan de mooie vluchtige zuren zouden vernielen. Hierdoor heb ik voor de eerste keer in ruim 30 jaar wijnbereiding in mijn witte wijn - ná de alcoholische gisting - een zuurafbrekende gisting toegepast. Een algemeen toegepaste handeling bij rode wijn tot zelfs in Spanje toe. Ook ontstaan door die gisting kennelijk nog extra aangename geur- en smaakstoffen.

Brouwerijervaring
Het is mij ter ore gekomen dat bij veel wijnen (ook buiten Nederland) die tweede gisting niet goed lukte. Door mijn vele jaren brouwerijervaring verliep dit, bij wijngaard DE LINIE, dit jaar wel naar wens. Bij sommige speciaal bieren hadden we ook vaak vergistingproblemen, hetgeen we dan oplosten door enige circulatie in het vat te houden. Dus zo gezegd zo gedaan.
 
Kwaliteit
Onlangs is onze wijn (nog niet bottelklaar) door een ervaren commercieel vinoloog Peter Dekkers gekeurd. Hij vond de wijn zelfs vele malen beter dan de 2009. Als de witte, de rode en rosé afgevuld zijn, zal ik zijn wijnbeoordelingen aan u bekend maken. Aangezien wij zowat in de wijngaard wonen, had ik een continue blik op de gezondheid van de druiven, zodat steeds op tijd begonnen werd met de oogst. Deze twee factoren zijn waarschijnlijk bepalend geweest voor dit succes. Het staat u vrij om zelf of door anderen onze wijn te komen beoordelen.
 
Dus nu eens geen kommer en kwel over de wijn van 2010.