Elzaswijn: voor ieder wat wils

Herfst… De ideale tijd om nog een laatste keer van het jaar je uitvlucht te zoeken naar de wijngaarden. Want voor je het weet beginnen de feestdagen en moet je toch wijn op de plank kunnen brengen. Afgelopen zondag besloot ik waar de reis heen zou gaan: Destination Colmar. En wel direct. Om half 1 boekte ik een hotel en om half 8 was ik in de Elzas. Leve de impulsiviteit! En bovendien kon ik als Feyenoordsupporter gelukkig ook nog net ontsnappen aan de oorwassing, die ik nu alleen via SMS te verwerken kreeg…

Inpakken en wegwezen
Snel mijn reistas vullen: Een aantal kleren, toiletspullen en niet te vergeten… mijn hardkunststof wijnbokalen. En als leesvoer: SLURP! van Ilja Gort en het nieuwe magazine van By The Grape. Hupsakee! Inpakken en wegwezen. Den Bosch - Eindhoven – Maastricht – Luik – Saarbrucken – Strassbourg – en als eindbestemming Colmar, waar de vakwerkhuisjes je meteen het gevoel van vakantie geven. Maar ook van thuiskomen, want Colmar heeft de charme van een dorp en het voelt meteen veilig en vertrouwd. Het was inmiddels half tien en ik had nog niet gegeten. Ik had totaal geen honger meer en besloot in een bijna uitgestorven café een half litertje Pinot Noir van Wolfberger te bestellen. Ietwat aangeschoten kwam ik terug in het hotel en dat was bij nader inzien niet geheel ongewenst. Het was de enige reden dat ik door het helse lawaai van de autoweg heen kon slapen die nacht…

Kerstinkopen doen
Zo werd ik ’s ochtends ook alweer om half 7 gewekt door die verrekte autoweg. De wekker van mijn telefoon gunde me een uur langer, maar desalniettemin was ik toch best uitgerust. Snel een ontbijtje scoren, en door naar het dichtstbijzijnde tankstation om te kijken of de Benzinepompen weer vloeistof gaven, na die vervelende staking van de afgelopen dagen. Gelukkig kon de tank gevuld worden en werd het tijd om eens wat wijnbedrijven te gaan bezoeken. Gezien mijn drukke planning maar gelijk wat wijnen meenemen die kunnen dienen als de kerstwijnen van 2010. Het voordeel van Elzaswijn is dat er voor ieder wat wils bij zit. Liefhebbers van droog, zoet, fruitig, mineralig, terroir. Je kunt het er allemaal vinden. Dus ‘Off we go’!

En toen was er wijn…
Wat een heerlijk gevoel geeft het om in deze tijd van het jaar door de Elzas te rijden. Een bonte verzameling kleuren in de wijngaard, slechts nog een verdwaalde tractor en her en der een ongeplukt druifje aan de ranken. Het fototoestel werd volgeschoten en ik vergat haast dat ik wijnbedrijven ging bezoeken. Als werknemer bij Gall&Gall was Jean Baptiste Adam wel een vereiste. Een bezoek aan de kelders en een goed gesprek met de exporteur werd beloond met een aantal voortreffelijke witte wijnen: de biologische Kaefferkopf Gewurztraminer Grand Cru 2005; en Le R’eve d’Adam. Een blend (jawel) van Chasselas, Auxerrois en Gewurztraminer. Omdat het de ‘droom’ van Adam was een wijn te maken waarin terroir en druifjes elkaar perfect aanvullen. En ik kreeg er ook nog een Vendange Tardive van Riesling in mijn handen gedrukt…

In tegenstelling tot het gratis godenvocht, dat ik bij Adam toegestopt kreeg, moest bij Marcel Deiss de portemonnee flink open. De Saint Hippolyte Pinot noir van €17,- was het gewillige slachtoffer geworden van mijn koopdrift. Goddelijke wijn, maar dat krijg je als je inkopen doet bij Deiss. Afkomstig van granieten bodems, zorgde deze Pinot Noir voor een onweerstaanbare elegantie en ontzettend zuivere fruittonen van aardbei en zwarte bes. Lichte tannine en een – ik heb er een hekel aan om de term te gebruiken, maar als het echt zo is, dan moet het maar – zeer lange afdronk.

Er was één domein dat me echt verbaasde in positieve zin. Domaine Bestheim. In tegenstelling tot vele oubollige wijnproducenten in de Elzas, wisten ze me te raken met de moderne flessen en etikettering. De bijna op een prosecco-fles lijkende Cremant d’Alsace gemaakt van Pinot Blanc was een genot voor de tong. Zacht prikkelend, fris, veel finesse en wit fruit, zonder drogend of zuur te worden. Allez, in het winkelwagentje ermee! Ook heb me daar laten verleiden door de Muscat Bollenberg. Een droge, bijna doorzichtige wijn met de aroma’s van rozen, lychees en heel, heel, heel veel fruit. Een wijn waarmee ik mijn zoete wijn drinkende familieleden eindelijk eens kan aanzetten tot het drinken van droge(re) witte wijn bij het kerstdiner.

Mijn kerstselectie is compleet. Nu het eten nog… Wie heeft er menusuggesties bij deze 6 wijnen?