Fairtrade wijn, oprecht lekker

Bij de deur van de Natuurvriendelijke Eetwinkel voor mensen met linkse liefhebberijen staat een jongen met een daklozenkrant. Die jongen deugt natuurlijk niet, want als hij wel deugde zou hij hier niet staan met de daklozenkrant, maar een fatsoenlijk beroep hebben, met vacantiedagen en een cao, maar het is wel een heel vriendelijke jongen, die een opgewekt goedemorgen! roept, en je zou er zelf maar staan, in weer en wind, zonder tanden, dus ik koop een krant.

Geven kan ook anders. Om de zoveel tijd gaan Bekende Rijke Mensen ergens heel duur eten, en dat geld gaat dan niet naar de kok, maar naar zielige mensen ergens ver weg, want het was een liefdadigheidsdiner.

Ik vraag me altijd af waarom de rijke mensen niet lekker thuis een eerlijk bord warm eten eten, in plaats van allemaal goedbedoelde liflafjes van de liefdadigheidskok, en daarna roezig een acceptgiro invullen voor het goede doel.

Met wijn kan het ook. Hippe prikwijn kreeg ik opgestuurd, laatst. Smaakte als fanta, dus, hup, door de gootsteen. “Maar het is een voor een goed doel!” zei de organisatie die de hippe belletjeswijn had bedacht. Fijn. Stuur die acceptgiro maar, en als ik een heleboel echt heel lekkere wijn heb gedronken, vul ik ‘m vast in.

Met Fairtradeproducten zit het weer anders. Als je ze koopt, krijgt een eerlijk hardwerkend iemand meer geld voor z’n product dan hij anders zou krijgen. Da’s mooi. Helaas maken niet alle eerlijke hardwerkende iemanden lekkere wijn. De malafide iemanden trouwens ook niet. Misschien moet de daklozenjongen lekkere wijn bij z’n krant schenken. Fairtradewijn. Bythegrape en - mag ik m’n wijnlozengidsje aanprijzen? - de Supermarktwijngids 2012 vertellen u welke oprecht lekker zijn.