Fietswijn

Ik heb iets met Chili. Dat is begonnen toen ik een jaar of vijftien geleden een boek las van Isabel Allende, waarin ze de emoties beschrijft die haar overvallen wanneer ze vanuit de VS terugvliegt naar Chili, over de Andes. Als ze haar land ziet liggen. Die passage heeft op de een of andere manier zoveel indruk op me gemaakt, dat ik sindsdien ook een beetje ben gaan houden van dat (s)malle, langgerekte land, ingeklemd tussen oceaan en gebergte. Terwijl ik er nooit ben geweest. 

Het land spreekt gewoon enorm tot mijn verbeelding. Met een gemiddelde breedte van slechts 180 kilometer, een lengte van 4300 kilometer, maar liefst 9 (!) klimaatzones en bovendien, zo stel ik me voor, een heel eigen identiteit: door de geïsoleerde ligging is het eeuwenlang afgesloten geweest van invloeden van buitenaf. Totdat de Spaanse kolonisten kwamen, in ek geval. Bij wie ik een wat dubbel gevoel heb: ze zullen de oorspronkelijke inwoners vast allerlei vreselijks hebben aangedaan, anderzijds zijn ze er ook de wijnbouw gestart. Jahá! Want dat is nóg iets leuks van Chili: er wordt wijn gemaakt. En wat voor wijn! Wat mij betreft - over het algemeen genomen en uitzonderingen daargelaten - de lekkerste wijn van Zuid Amerika.

Komt het door de nabijheid van de zee? Door de verkoelende Humboldtstroom? Door de ligging tussen het Andes- en het kustgebergte en de vele microklimaten? Door het smeltwater van de Andes dat de wijngaarden irrigeert? Door de vruchtbare bodem? Doordat de druivenplanten nog op hun eigen onderstammen staan, omdat de druifluis nog niet in Chili is doorgedrongen en het dus niet nodig is de druiven te enten op resistente Amerikaanse onderstammen, zoals in alle andere landen ter wereld wel het geval is? (Geen idee eigenlijk of dit doorwerkt in de kwaliteit van de druiven, hoor. Maar het geeft een prettig authentiek gevoel, vindt u ook niet?)

Ik zal to the point komen.
Al jaren behoren tot mijn favorieten de wijnen van Cono Sur, u herkent ze aan de etiketten met de fiets. De fiets die aangeeft dat de boeren elke dag op de fiets naar de wijngaarden gaan. Of algemener, uiteraard: dat er op een milieubewuste manier wijn wordt gemaakt. Zoals bijvoorbeeld de Cono Sur Organic Pinot Noir, waarvoor alle druiven organisch gecultiveerd en handgeplukt zijn. Een heerlijke wijn, vind ik. En alleszins betaalbaar.

U moet dus eigenlijk allemaal even snel naar de Mitra.
Om fietswijn.