Franse meuk

Nederlanders in Frankrijk. Het lijkt wel of het halve land er tussen half juli en eind augustus zit. In de grote supers, zoals Leclerc en Carrefour, is de consumententaal nog amper Frans. En de wijnschappen worden er zo intensief bezocht, dat winkelwagentjes geregeld in botsauto’s veranderen.

Wanhoop
Wat kopen die Nederlanders daar zoal? Ieder jaar hou ik me een paar dagen met hun aanschafstrategie bezig. Nou, strategie, eerder koopwanhoop. Want hoe voorkom je dat je uit die honderden flessen nou net dat bocht inslaat, dat grootgrutters met voorrang kwijt willen? Voorproeven zou de oplossing zijn. Maar daar beginnen die krentenwegers niet aan. Stel je voor dat meukproevers dan een zwarte lijst zouden samenstellen van flessen die alleen maar goed zijn voor de gootsteen? Dan zou minstens de helft van die wijnschappen vrijkomen.Voor iets beters? Hoeft niet, want dat staat er al. Iets verderop, apart in vakken. Waarin flessen te vondeling liggen in plaats van recht overeind te oxyderen in de promotie-zon.

Geen geld
Vaak zie ik die aarzelende Nederlanders denken: wij kijken gewoon wat die Fransen zelf inslaan. Want die weten na jaren wel wat er deugt. Nou, dat heeft die Rotterdamse familie in Souillac geweten! Daar kwam ze dan. Die bezwete matrone op van die slefpantoffels, waaruit de hiel al was weggesleten. Kar al afgeladen, alsof er een bataljon in de kost was. En daar moest ook nog wijn bij. Hardop las ze een paar etiketten. Schudde vervolgens mompelend het verhitte papillottenhoofd. En riep er een superlakei bij, die geacht mag worden van wanten te weten.In midi-pyrenee-dialect vroeg ze: ’Die Beaujolais van 5 euro, is dat wat?’. De lakei knikte. ‘Een fles van Louis Latour madame. Geen geld, eigenlijk’.

Verstand...
Madame nam er zes. En die Rotterdammers dachten: laten wij dat ook maar doen. Dat zal ze letterlijk zuur hebben opgebroken. Een dag eerder had ik die wijn al op m’n vakantieadres getest. Dat hoort bij mijn jaarlijkse steekproef van zo’n 50 wijnen uit Franse supermarkten. Weggegooid geld, die Beaujolais. Eerder een toiletreiniger dan een fatsoenlijke dorstlesser. En of je nou in Perigeux, Limoges of Angouleme zo’n grutterfuik binnenloopt, het barst er van die maagkwellers. Wie nou echt de Franse wijnreputatie wil afbreken, moet ZO inkopen. Trouwens: verstand van wijn heeft het management van zo’n super ook niet al te royaal. Anders zouden ze bij Leclerc een boze klant niet bij wijze van troost hebben afgescheept met een Beaujolais Nouveau, die uiterlijk in februari al opgedronken had moeten zijn.

Geen gok
Ga dus voor een betere fles naar de ‘caviste’. Daar kun je ook voorproeven. En daar blijven ‘vertrouwde’ wijnen veel langer in het assortiment, zodat niet iedere aankoop een gok hoeft te zijn. De Fransen zelf zijn overigens al minder gaan drinken. Niet omdat ze het geld liever aan iets beters besteden, maar omdat oprukkende meuk in supermarkten steeds minder ‘bevalt’.
Minder want slechter, dus. En dat lijkt me voor landgenoten in Franse supers volstrekt het imiteren waard.