Gebiologeerd door wijn

Gisterenavond kwam dan eindelijk het delicate onderwerp Biologische Wijnen aan de orde. De meeste van de aanwezige gecertificeerde drinkers, waaronder de schrijver dezes, staken tot nu toe hun oordeel over biologische wijn niet onder stoelen of banken. Wederom bleek dat vooroordelen meestal gebaseerd zijn op een ernstig gebrek aan kennis van zaken. Als voorbereiding op de proeverij hadden alle deelnemers zich een genuanceerder beeld gevormd van wat termen als biologisch en biologisch-dynamisch mogelijk inhouden. Mogelijk, want in de praktijk wordt biologisch gemakshalve gekoppeld aan duurzaamheid en aanverwante zaken.

Vele van de 20 wijnen die ter tafel kwamen waren opgeleukt met imponerende keurmerken.“NASAA Certified Organic”, “Biodyvin”, “Certifié Agriculture Biologique”, “BIO Dynamie”, “Soil Association Organic Standard”, “Demeter” en “FOAM accredited” om er maar een paar te noemen. Andere etiketten pochten weer met diploma’s en medailles van “IWSC Trophy” tot het “Carbon Neutral” zegel. Ik houd mijn hart vast. Hadden we nog hoop dat er voor de argeloze consument wat duidelijkheid zou komen over de inhoud van de flessen, met de opkomst van biologische wijnen lijkt het volgende bos te worden geplant waarin je straks geen boom meer kunt ontdekken. De meeste etiketten vermelden overigens dat de wijn gemaakt is van biologische geteelde druiven. Maar over wat er na de pluk met de druiven is gebeurd, wordt meestal niet gerept.

Nog even kort over wat er zoal ter tafel kwam. 20 biologische- en biologisch-dynamische wijnen dus. Van diverse oorsprong. Opvallend veel wijnen uit Italië. Wijn van kleinschalige domaines en van wijnkolossen. Aardige “niks mis mee”-wijn naast unieke trouvailles. Helaas, een aantal wijnen viel genadeloos door de mand. Alle proevers herkenden te vaak “aceton” en andere geur- en smaakafwijkingen die duiden op matig vakmanschap. Wijnboer: uw product moet op de eerste plaats organoleptisch genot verschaffen. Dan maar liever wat minder vaak afzien van technische ingrepen tijdens het vinifiëren, zou ik zeggen. Ook niet toevallig dat de bespeurde onvolkomenheden vooral relatief kleine producenten betrof? Als je een kunstje nog niet volledig beheerst: stop met de vertoning ervan en ga flink oefenen. Maar vraag er zeker geen geld voor.

Werd hier dan toch een vooroordeel bevestigd? Bij alle proevers werden de lachspieren geprikkeld toen de discussie aan het onderwerp “biologisch-dynamische wijnbouw” toe was. Allemaal zagen we in gedachten de wijnboer op handen en knieën bij het schijnsel van de volle maan tussen zijn wijnstokken kruipen om op de door de sterren aangewezen plek de koeienhoorn met mest in te graven. Ter verzekering van een optimale oogst en dito eindproduct. Jaja, het is flink lachen met oom Rudolf...

Tenslotte nog even mijn favorieten van de proeverij:
- Wit: 2009 Beta Delta Chardonnay - Pinot Grigio, IGT Vigneti Delle Dolomiti van Tenutæ Lageder (Alois!), verkrijgbaar bij De Gouden Ton
- Rood: 2008  EGO, Côtes du Roussillion Villages, Veilles Vignes van Domaine Cazes, verkrijgbaar bij Verbunt Wijnkopers 

Allebei loepzuivere, verfijnde, elegante wijnen met -naast subtiel fruit en kruidigheid - structuur en diepgang zonder houtlagering nodig te hebben. En raad eens? Jawel, allebei biologisch-dynamisch geproduceerd! Zou ik Rudolf Steiner dan toch serieus moeten nemen?