Aan de Schelde in Antwerpen liggen tal van oude kasteeltjes die geen dienst meer doen voor waar ze vroeger voor gebouwd zijn. Sommige zijn vervallen en getekend door de jaren, maar er zijn mensen geweest die in een kasteeltje wel wat zagen en besloten om het geheel op te knappen en er een schitterend restaurant in te vestigen. De Belgische gastronomie troffen we hier zeker aan, maar dan in het kwadraat! Dom Perignon 1976, baron de L 1983, Lafite 1982, d’Yquem 1959 ...
Via een lange oude loopbrug loop je over de oude haven naar een schitterend oud kasteeltje. Aan de linkerkant van de toren van het kasteel is een prachtig half overdekt terras gemaakt, wat uitkijkt over de Schelde en de oude haven. De gastheer heette ons van harte welkom en zette ons aan een mooi tafeltje aan de rand van het terras. Hij dacht waarschijnlijk dat wij, twee verdwaalde Nederlandse toeristen wel wat geld konden opbrengen.
We lieten ons altijd graag verrassen met het aperitief en dat konden we hier dacht ik ook wel overlaten aan deze oude, nette gastheer. Hij kwam terug met twee goed gevulde glazen en vroeg ons wat we ervan vonden en wat het eventueel kon zijn. Het was werkelijk een genot in de mond. Parelend sap met een oneindige afdronk en schitterend bij de zojuist gebrachte Fine de Claires die als aperitiefbegeleider werden geserveerd. 'Ze zijn vanmorgen vers binnengebracht door de visser', vertelde de man ons.
We vroegen ons ondertussen af wat deze magische wijn kon zijn. Dit moest wel champagne zijn, zo elegant, zo fit….zo af! De gastheer kwam het ons na minutenlang gissen eindelijk vertellen. Het was ‘Dom Perignon Vintage 1976’, zo vertelde hij ons met een brede glimlach. Het bleek zijn laatste fles te zijn en die wilde hij op de een of andere manier graag met ons delen. We zaten met stomme verbazing te kijken naar de twee lege glazen die net nog gevuld waren met het meest fitte en verfijnde licht mousserende sap wat ik ooit in mijn leven geproefd had.
We lieten de gastheer weten dat we ons overgaven en dat hij vrij spel had wat betreft het eten en de wijn, en dat liet hij hem geen twee keer zeggen.
We begonnen met geroosterde coquilles, wilde spinazie, chutney van sinaasappel en mango met een rijke beurre blanc. We kregen de wijn geschonken en waren weer stomverbaasd. De man schonk ons Baron de ’L’ 1983. De wijn die een enorme diepte en elegantie had, werkelijk geniaal. We waren betoverd door het schitterende weer en het geweldige eten.
Na de prachtige met langoustine en kreeft gevulde bouillabaisse gingen we door voor het hoofdgerecht. We kregen tournedos van Belgisch weiderund met een saus van rode wijn en wat seizoensgroente. Het zag er simpel uit, maar rook werkelijk heerlijk. Toen we net wilden beginnen, kwam de oude man weer met een bestofte fles en schonk ons de glazen rode wijn in om ons vervolgens smakelijk eten te wensen en nog niet te vertellen wat we in onze glazen hadden.
Na deze fantastische combinatie van wijn en eten kwam de man ons vertellen dat we een Lafite Rothschild 1982 hadden gedronken. We sloegen werkelijk bijna achterover met de gedachte dat deze man net voor ongeveer 2000 euro aan wijn had opengemaakt om ons een van de meest heilige en kostbare wijn-spijscombinaties te laten ervaren.
Bij het dessert, wat een huisgemaakte tarte tatin was van negen soorten fruit uit eigen tuin, sinaasappel coulis en mandarijn/honingijs kan je al raden wat we nu kregen voor wijn. Inderdaad…Chateau d’Yquem, maar dan wel uit 1959!
Toen ik de volgende ochtend wakker werd dacht ik dat ik een magische gastronomische droom had gehad, maar helaas werd dit realiteit toen ik op mijn bankrekening keek! Oeiii…..
Plaats een nieuwe reactie