Het lieve leven van de familie Kaas

M'n allereerste wijnleraar op de MHS, dhr. Versluis* zei het al: “elke wijn heeft een verhaal”. Waarschijnlijk heb ik deze wijze les destijds met schouderophalen begroet, gezien ik meer geïnteresseerd was in kwantiteit dan in kwaliteit. Van welke drank dan ook. Toen ik jaren later m’n Vinologendiploma in ontvangst nam, moest ik aan hem terugdenken. Hoe wáár kan een les zijn? Zoveel wijnen, zoveel verhalen…

Bij kaas is het niet anders: iedere kaas heeft een verhaal. Over het ontstaan, over het uiterlijk, het terroir en natuurlijk de mensen achter de kaas. Alles heeft een reden: de maat, de kleur, de structuur en natuurlijk de smaak. En hoe bijzonderder de kaas, hoe bijzonderder vaak het verhaal.

Nu zijn verhalen om verteld te worden. En wie is er beter in kaasverhalen vertellen dan Betty Koster? Samen met haar goede vriend Jurriaan Geldermans schreef ze het boek “Het lieve leven van de familie Kaas”. Vol met anekdotes, historie en nuttige wetenswaardigheden. Sappig opgeschreven: als er een Époisses-bezorg-service had bestaan had ik hem direct gebeld. Belastingontduikers, herdershormonen, schijndode zwijnen en Japanse kaasgroupies: ze passeren allemaal de kaasrevue.

De recepten met kaas zijn van hoog niveau, maar maakbaar. En dat is prettig, omdat je nog wel eens recepten tegenkomt van het niveau: “vacumeer de parelhoen en gaar 36 uur op 58 ºC”… Deze recepten zijn echter wel voor iedereen te doen en laten de kaas in z’n waarde. Ook hier weer baal je dat je gister met haast langs de plaatselijke kaaswinkel liep met een kaastechnisch lege koelkast tot gevolg.

Dit boek is een aanrader voor iedereen die is geïnteresseerd in kaas. Het is geen lesboek, maar een verhalenboek. Een reclame voor het fantastische product kaas. Had ik niet nog ergens een stukje Comté liggen…

*) Deze naam is gefingeerd omdat ik geen idee meer heb hoe de beste man heette.