Nu vertrouw ik lieden die niet eerlijk hun naam onder hun mening durven zetten voor geen cent: wat hebben ze uitgevroten dat we hun naam niet mogen weten? Maar ik vond het ook wel spannend een reactie te krijgen van iemand die misschien een kettingzaagmoordenaar met ringbaard is, of malafide bonusbankier, danwel stiekem Canei drinkt.
Dus hier m’n antwoord, met naam en toenaam. Een zeer ter zake kundige vriendin die beroepshalve alles van het milieu weet liet desgevraagd het volgende weten. Die wijn van Ver Weg, van andere continenten, die komt hier per schip, en zo’n schip zo volgeladen, dat zet geen kwalijke voetafdruk. Maar wist ik wat wel kwaad kan voor ’t milieu? Een importeur die met z’n bestelautootje helemaal uit Frankrijk, Spanje, Weetikwaar een paar honderd linksdraaiende flessen gaat halen. Daar weegt geen met gunstige sterrenstand bio-dynamisch wijnmaken tegenop.
Advertorial
Il Meridione Nero d'Avola
Een rode wijn om in te staren, om bij weg te dromen. Zwart fruit, wat rokerigheid, misschien zelfs een likje lekkere stal, en een smaak om in te happen. Lees meer >>
Daar heb ik m’n anonieme brievenschrijver (misschien is hij of zij helemaal geen fan van de Bee Gees, bukshagroker of cocktaildrinker, maar gewoon verlegen, of heeft veel puistjes) mooi tuk mee, maar mezelf ook. Want ik drink voornamelijk wijn van de Bende zonder Zwavel, en die wordt mondjesmaat gehaald uit Frankrijk…
Klotemilieu. Ik wou dat een goed milieu nog gewoon betekende dat je met twee woorden sprak en met mes en vork wist te eten. En te drinken.
M’n oplossing: ik drink puurnatuurwijn, eet wat bioboeren om de hoek verbouwen, rijd geen auto (goed, niet uit principe, maar omdat ik er te stom voor ben) en vul ter compensatie met m’n dronken kop (dankzij die wijn zonder zwavel) af en toe een acceptgiro in voor een goed doel.
Plaats een nieuwe reactie