Italiaanse wijn met rozen en frambozen

Inmiddels welbekend is de Moscato uit Noord-Italië. Weer Muscat. Vaak vergeten maar winnend aan populariteit is het 'broertje' van de Moscato, de Bracchetto. Veel Moscato's doen ook vaak wat een-dimensionaal aan. Instant drinking pleasure met een lieflijke zoetheid en een bubbeltje, de grootste vriend voor de beginnende wijndrinker, en dan met name de wat jongere. Maar vaak een beetje vergeten is de Bracchetto, het blauwe zusje. Ik noemde haar eerder broertje, maar dat doet eigenlijk onder voor de vrouwelijkheid en de elegantie die dit druifje kan bieden. Ze krijgt nagenoeg dezelfde behandeling als haar grote zus wat resulteert in een rode wijn met een lichte bubbel en een aangenaam laag alcoholpercentage. Dat lage alcoholpercentage is het gevolg van het stoppen van de gisting bij een percentage van 5 a 6 % alcohol. Bijkomend aardigheidje is dat de most een potentieel alcoholgehalte van 11% moet hebben voordat deze vergist mag worden. 1+1=3. Waarom 3, vraag je je af? De overige druivensuikers blijven in de uiteindelijke wijn achter en hebben eenzelfde uitwerking als de dextrose-snoepjes: opwekkend! Ideaal dus om een maaltijd mee te eindigen.

Nu is er uiteraard onderling ook een wezenlijk verschil in kwaliteit en in producenten. Mijn persoonlijke favorieten beperken zich tot Giacomo Bolgogna 'Braïda' en Piero Gatti. De laatste wil ik graag wat extra uitlichten. Piero is spijtig genoeg overleden maar zijn vrouw en dochter hebben zijn visie uitstekend voortgezet. Dankzij streng wijngaardmanagement in combinatie met misschien wel de mooist gelegen wijngaarden uit het hele gebied maken mama Rita en dochter Barbara hier gewéldige wijnen. Waar veel producenten een echte rode Bracchetto maken, maken de dames meer een rosé-achtige variant. Licht transparant met een hint van rozen en frambozen, een verrassend goed geïntegreerde bubbel en wat mij het meeste aanspreekt, niet 'plakkerig' zoet. Plakkerig zoet kom je vaak tegen, en nee, het is niet positief. Dit is mijn eerste ervaring met een Bracchetto waar ik een hint van droge wijn in terugvind. En toch zoet.

Ondanks dat de dames Gatti zich in het hart van het D.O.C.G.-gebied bevinden moeten ze hun wijnen als Piëmonte D.O.C. op de markt brengen. Dankzij hun gezonde aanpak in de wijngaarden en de keuze om een meer verteerbare stijl wijn na te streven oogsten de dames Gatti eerder dan de wettelijk voorgeschreven minimum oogstdatum. Typisch gevalletje 'ieder nadeel heb z'n voordeel', of andersom dan eigenlijk.

Met al het moois wat het afgelopen seizoen ons te bieden had aan aardbeien en de frambozen in aantocht, is dit een ideale gastronomische partner om de druilerige zomeravond die weer eens in het water valt een opkikker te geven. In gezelschap aan tafel, of gewoon samen, in bed.