O la la voor twee

Zoet. Echt waar, ik kom uit op zoet. Als feestwijn. Natuurlijk, ik weet massa’s feestwijnen die niet zoet zijn, rood en wit en bruisend en licht en zwaar, maar die zijn voor meermansfeesten. Nu dacht ik opeens aan een feestje voor twee. En ploep! daar was het hoor: zoet. Die Cérons van Château du Seuil bijvoorbeeld.

Armen over elkaar
Cérons is een buurdorp van Sauternes en ze maken er wijn op dezelfde manier: gewoon niet op tijd oogsten. De wijnboeren doen alsof ze gek zijn en gaan met hun armen over elkaar zitten wachten tot de rijpe trossen verrotten. Tot er schimmel op komt en de druiven verschrompelen tot lelijke rozijnen met grijze, korrelige ellende erop. Pas dan, in november of zo, persen ze die dingen uit en warempel, daar komt de lekkerste wijn uit die er bestaat. Zoet en fris tegelijk.

Beter dan Spaanse vlieg
Allemachtig, wat is dat fantastisch, intens, geurend naar exotisch fruit en citrus en honing. Plus een niet te omschrijven o la la-aroma. Dat komt door die schimmel. Door die verrotting. Beter dan Spaanse vlieg, volgens mij. Goedkoper ook. Want goed, zo’n fles - het is een half litertje, echt ideaal voor haar en mij - kost 16,95 bij de Gouden Ton. Maar de ervaring is drie, vier keer zoveel waard. En het was toch feest?