Omvliegwijn

Er zijn maar een paar dingen waar ik belang aan hecht in mijn eenmalige leven. Wijn en vrouwen. En de combinatie van beide. Als ik een vrouw liefheb, denk ik aan wijn. Als ik wijn proef, associeer ik de smaak, haast onwillekeurig, met een vrouw. Omdat ik nooit dezelfde wijn drink, denk ik ook nooit aan dezelfde (soort) vrouw.

Veel mensen drinken massawijn. Wijn die inspeelt op de smaak van de massa. Of de massa smaak heeft, valt nog te bezien, maar de meeste mensen hebben wel dezelfde smaak. En deze uniformiteit uit zich in het collectief uit de weg gaan van afwisseling. De keuze om te trouwen en met één persoon het leven te delen, is hier een goed voorbeeld van. Altijd hetzelfde, in voor- en tegenspoed, tot de dood ons scheidt. Zinloos tijdverdrijf in optima forma. Dagelijks geflankeerd door dezelfde ramsjwijn, om de demonen van het uitgebluste huwelijk te verdrijven.

Hoog tijd om het leven een beslissende wending te geven. Een goed begin is het dan om het eenkennige gedrag aangaande wijn op te geven. Niet meer elke keer dezelfde Kaapse Pracht die – anders dan de naam doet vermoeden – haar glans allang verloren heeft. Het leven wordt zo ineens een stuk opwindender. De voorpret begint al bij het ontkurken van de volgende, onbekende wijn. De spanning van het betreden van een onbekende wereld, het losmaken van het eerste knoopje.

De wijnen waarmee ik mijzelf dagelijks verras, roepen associaties op met steeds weer nieuwe vrouwen. Voluptueuze Chardonnay associeer ik met Argentijnse vrijpostigheid, met rijk fruit, passend in cup C of D. Strakke, in eerste instantie gesloten en mineralige Riesling daarentegen voert mij mee naar een koele, in zakelijk, maar niets verhullend grijs gehulde, Helga. Zij geeft zich niet zomaar gewonnen. Maar als zij zich geeft dan biedt dat een ervaring die omgekeerd evenredig is aan haar formele dracht.

Gewürztraminer, met haar exotische, bijna promiscue lycheearoma, vervoert mij richting Thailand. Naar de talloze barretjes, bevolkt door zeer schaars geklede dames, die zich – net zoals de druif in kwestie – onmiskenbaar aan mij opdringen.

Mijn vriendin is zich terdege bewust van mijn relatief onschuldige, associatieve beschouwingen. Niet voor niets voert ze mij dagelijks braaf een andere wijn, mijn wijnlibido indachtig. Een goede slok achter de deur.

Vandaag heeft ze echter een grote fout gemaakt. Bij herhaling heeft zij die prachtige Gewürztraminer meegenomen. Ik raak overweldigd door het exotische parfum, de prikkelende geur en de overdadige smaak. In gedachten vul ik al mijn weekeindtas met het hoognodige. Op naar Schiphol; officieel om een goed glas wijn te gaan drinken bij mijn oudtante in Wenen. Maar dan wel via Bangkok! ‘Omvliegwijn’, mijmer ik heimelijk en geluidloos, terwijl mijn vriendin nietsvermoedend mijn glas bijschenkt.