Over een surrealistische wijn

Soms proef je dingen, wijn of eten, die je eigenlijk maar zelden proeft. Omdat ze zeldzaam zijn, kostbaar, of omdat het moment en de beleving uniek zijn. En heel soms, omdat het gewoon een foutje betreft.

Tijdens een wijnreis door de Bordeaux in 2008 bezochten mijn reisgezelschap en ik onder andere het kleine Chateau Fontenille, gelegen in de Entre-deux-mers. De sympathieke eigenaar van dit chateau, de Belg Stéphane Defraine, leidde ons rond zoals dat gebruikelijk is en uiteraard proefden wij zijn wijnen. Stéphane bleek een echte wijnboer, doet veel met de hand en maakt eerlijke, frisse wijnen.

Op zich niet zo bijzonder, totdat hij het verhaal vertelde van zijn Cuvee Surrealiste, afkomstig uit het goede Bordeauxjaar 2005. Het verhaal achter de wijn betrof een wijngaard ergens aan de rand van zijn landgoed, die in het najaar van 2005 door het slechte noodweer werd getroffen. Te veel regen en harde wind hadden de wijnranken ernstig beschadigd. Stéphane besloot echter om ‘voor de grap’ de resterende druiven uit de gaard toch te plukken en te vinifiëren. Het was als grap bedoeld, en hij had er niets van verwacht. Het resultaat was echter heel anders en bewijst dat je soms de natuur gewoon zijn werk moet laten doen, en niet moet willen beïnvloeden.

Een zeldzaam lekkere wijn. 80% semillion-druiven zorgen voor die typische notige ietwat vettige smaak, maar de wijn was zo zuiver, gebalanceerd en fris dat hij me vandaag de dag nog steeds bezig houdt. Helaas waren er nog maar weinig flessen over, en hij wilde deze dan ook niet aan ons verkopen... Misschien maar beter, zo blijft de surrealistische herinnering in stand.