Praag, tot ziens!

Het is miezerig en schemerig als ik aankom op het vliegveld Ruzyne. Mijn wijnmissie kon niet beter beginnen, want al mijn vezels in mijn lichaam verlangen door dit weer naar een goed glas wijn. De laatste 20 kilometer taxi-rit naar het centrum maakt me nog melancholischer. Voor me doemt de Gouden Stad op, die staat te glimmen in de regen. Ik ben terug in Praag, of beter gezegd in Hlavní mésto Praha, want dat is haar officiele naam.

Mijn laatste bezoek was ter ere van een huwelijk en te kort. Maar deze keer laat ik me de wijnschatten van de stad niet ontgaan. Ik heb afgesproken met mijn collega wijnjournalist Helena Baker die al jaren in Praag woont. Om haar heerlijke gezelschap, als tolk en gids, is het een feest om bij haar te zijn! Ik laat me afzetten bij een van de betere wijnbars van Praag en sta te popelen om me de komende dagen helemaal onder te dompelen in de mooiste wijnen van Tsjechië.

Bekijk de route op Google maps.

Rillerig loop ik de wijnbar Bokovka (A) binnen aan het Pstrossova 18 in het oude centrum. Het is nog vroeg in de avond, maar het is nu al volle bak! Ik zie Helena zitten aan de bar en ik haast me om haar te begroeten. Bokovka is hot. Opgericht door een groepje van zes artiesten, zoals de beroemde filmregisseur Jan Hrebejk en fotograaf Tono Stano. De naam van de wijnbar hebben ze ontleent aan de wijnfilm 'Sideways', die in het Tjechisch de titel Bokovka meekreeg. Elke maandag is een van de zes celebreties aanwezig.

Na een paar prachtige glazen rood stappen we de koude nacht in voor een bezoekje aan de volgende wijnbar. De wijnbar Vinograf (B) is onlangs geopend en opgericht door een groepje enthousiaste sommeliers, die elkaar gevonden hebben tijdens het bloggen. Het is een behoorlijk eindje lopen naar de Misenska 8 en ondertussen geniet ik van de prachtige stad. Na enige tijd stappen we het eenvoudige etablissement met bakstenen muren binnen. De bar is erg levendig en rijkelijk gevuld met jeugdige wijnliefhebbers. Ook hier een imposante lijst met wijn. Natuurlijk krijg je hier alle aandacht en perfecte toelichting op de wijn. Bovendien vertellen ze maar al te graag welke gerechten zich prima staande houden bij je wijnkeuze.

Na deze twee wijnbars is mijn batterij leeg. Tijd om te gaan slapen. Ik rol met een brede glimlach mijn mandje in en kan niet wachten op de volgende dag!
De volgende dag begint onze speurtocht door de regen naar mooie wijnen bij Wines Home (C) aan de Bilkova 13. Een warenhuis vol wijn, zoals de wijnshop Lavinia in Madrid, Barcelona en Parijs.Het ziet eruit als een gemoderniseerde schuur, waar geproefd, gekookt en gekocht kan worden. Prachtige eenvoud qua interieur. Greedy van alle uitnodigende etikketten, moet ik me beheersen om niet de hele zaak leeg te kopen. Zonder het te beseffen zijn we bij Wines Home twee uur binnen geweest!

Het is inmiddels droog en we strekken de benen maar weer eens door de prachtige romantische steegjes, ditmaal bij daglicht. We open langs de rivier de Moldau die de stad in tweeen splitst en lopen over de mooiste en beroemste brug van Praag, de Karelsbrug (in 1357 gebouwd!). Ik loop de meeste tijd met mijn hoofd in de nek, om niets te missen van de waanzinnige mooie gevels, daken van de eeuwenoude huizen.  Praag is tenslotte een van de mooiste steden van Centraal-Europa en staat niet voor niets op het Werelderfgoed van UNESCO. Al wandelend krijg ik van Helena geschiedenislessen over de wijn in Praag.

Tot het begin van de 17de eeuw had Praag maar liefst 700 hectares wijngaard. Bijna iedere inwoner hield zich bezig met de wijnbouw. De 30-jarige oorlog (1618-1648) vernielde veel en na een kleine opleving kwam de druifluis (Phylloxera) alle wijnstokken vernietigen. Alleen in de straatnamen zoals Vinohrady en Vinice herleeft nog de oude wijnglorie. Midden in de stad zijn nog twee mooie wijngaarden te vinden. Groebovka wijngaard ligt net buiten het centrum, het wordt ook wel de Koninklijke wijngaard genoemd. De andere wijngaard is vernoemd naar de heilige St.Wenceslas (D) en ligt vlak bij het imposante Kasteel van Praag (gebouwd in 880). We lopen langs de honderden rijen wijnstokken van Saint Wenceslas en hebben er een prachtig uitzicht over de stad.

Ik ben nu vlakbij de beroemde Zoo van Praag. Zo’n bezoekje aan de dierentuin blijft altijd leuk. Zeker als je weet dat het maar een korte wandeling is naar de Salabka wijngaard, die als een deken boven het Troja-kasteel ligt. Salabka (D) is de oudste wijngaard van Praag (1228) en telt nog maar drie hectare. De eigenaar Moravian Lubomir Bilik maakt hier wijnen van pinot blanc (rulandske biele), riesling, pinot gris (burgundské sivé), pinot noir en voor mij onbekende neronet-druif. Salabka heeft nog prachtige kelders uit de zeventiende eeuw, waar feesten en proeverijen worden gehouden.

Genoeg wijngaarden gezien vandaag. We hadden nog wel even door kunnen gaan want er zijn er nog wel een handjevol in de stad te vinden, maar die zijn veel minder interessant. De magen beginnen te rommelen. Tijd voor een heerlijk maal. Vanuit de wijngaard zien we ons doel al liggen, want het sjieke restaurant Villa Richter (F) ligt naast de wijngaard van St Wenceslas. In Richter worden alle belangrijke proeverijen gehouden en menig beroemde wereldburger heeft hier zijn honger gestild. De wijnkaart heeft een enorme lijst met Champagnes, maar we kiezen bij de vrij klassieke keuken een Tjechische klassieke riesling, de ryzlink rynsky 2007 van Melnické Vinarstvi Kraus voor 695 kronen In kronen lijkt het wel erg veel, maar omgerekend in euro’s valt het gelukkig mee (zo’n 25 euro), alhoewel wijn hier behoorlijk duur is vergeleken met het eten.

Terwijl we na zitten te genieten met een espresso van de heerlijke lunch, nemen we de middag-route alvast even door. Het wordt tijd om te kijken hoe al die druiven in dit land zich gedragen in de fles. Dé vinotheek (E) van Praag ligt aan de Karlovo namesti 17 in het centrum. Dus in de benen en er naartoe. Hier vind je naast een grote internationale keuze ook bijzondere wijnen uit alle wijndistricten van Tsjechië. Veel witte wijnen dus, gemaakt van druivenrassen die je ook in Oostenrijk tegenkomt, zoals de grüner veltliner en de neuburger. Daarnaast müller-thurgau , riesling en tramin. En voor rood vind je veel blaufrankisch, ofwel frankovka modra zoals ze die hier noemen. Ik ga direct overstag bij het zien van een mousserende wijn en koop een fles Bohemia Sekt, wat er moet nodig gebubbeld worden.

Met de bubbelende buit vleien we neer aan de rivier de Moldau, met de meegebrachte bekertjes genieten we van onze Bohemia rapsody sekt. Het was een drukke dag dus we laten de middag in alle rust aan ons voorbijgaan. Voor de avond wil ik eigenlijk wel naar zo’n klassiek goulash-restaurant of heerlijke verse vis eten. Helena raadt me aan om naar restaurant Cirlce Line (F) te gaan aan de Malostranské Namesti 12. Iedere dag verse vis, een prima chef en de ambiance is gezellig. Als je geluk hebt speelt een gast spontaan een riedel op de piano. Ze kennen hier geen restauranttop-10 lijstjes dus mond tot mond reclame is hier erg belangrijk. Ik neem de tram 12 weer naar het centrum en geniet bij Cirlce Line van de laatste uurtjes Praag. Morgenochtend is het weer vaarwel, maar hopelijk ook tot ziens!