Het voorjaar is het seizoen voor trouwerijen ook in Hongarije en we zijn weer uitgenidigd, maar ik wil het hier toch over de wijn hebben. Of toch niet?! Trouwen met elkaar en het maken van een wijn heeft dan ook veel gemeen.
De ’marriage’ van wijn is een merkwaardige zaak. Je zou denken, en logischer wijze is de meest voor de hand liggend, dat de wijnen met de meeste inhoud het beste bij elkaar passen. Maar het zijn net mensen: in een vroeg stadium is al duidelijk dat zij zo veel trots vertonen dat van een compromis er kan geen sprake meer zijn. Voor deze wijnen cépage, dus single zijn, is de beste optie. Daarom is beter om voor een assemblage zo te kiezen dat de verschillende wijnen elkaar complementeren, aanvullen en klaar staan voor de nodige compromissen: de ene is mooier in zijn geur terwijl de ander rijker in zijn smaak. Zo vertegenwoordigen zij samen meer waarde dan elk apart. Een goede ’marriage’ heeft een degelijke basis: elkaars waarden erkennen, harmonieus samenleven en prettig ouderen in elkaars gezelschap.
Er zijn natuurlijk hier ook verrassingen. Een jeugdige jongeling(-wijn) kan het hoofd van een maagdige dochter(-wijn) zodanig op hol brengen dat zij nà het huwelijk verandert in een schaterend lachend, prettig geurend, vurig en temperamentvolle vrouw(-wijn). Dan zie je gelijk dat er geen verstandshuwelijk, maar echte liefde was. Zo wordt wijnmaken kunst, betoverend en een beetje mystisch.
En dan op de proeverij de wijnmakers, als trotse ’helpers’ met tevredenheid en warmte in hun hart, voor hun loffelijke streven hopen van het gezelschap over een geslaagde’marriage’ te horen: dat zij in deze wijn zo goed bij elkaar passen dat ze apart niet eens meer voor te stellen zijn.
We verwachten daar een geslaagde ’dubbele marriage’: van de mensen en van de geserveerde wijnen.
Plaats een nieuwe reactie