Stiekem Bourgogne drinken

Voor een leek zoals ik is deze wijn natuurlijk nauwelijks te begrijpen. Dan moet je minstens drie jaar in de Bourgogne hebben gewoond en er een boekenkast vol over hebben gelezen.

Toch drink ik erg graag Bourgogne wijnen en vind ze ook nog hartstikke lekker. Natuurlijk zal ik ze nooit zo proeven zoals ze bedoeld zijn, laat staan dat ik ze kan doorgronden, maar ik geniet er op mijn eigen, naïeve manier van.

Afgelopen zomer was ik nog even in de Bourgogne. Slechts drie weken, natuurlijk veel te kort om überhaupt het recht te hebben er eentje te proeven. Toch deed ik het.

En wel in één van de weinige proeflokalen die er zijn. De echte kenners hebben natuurlijk al jarenlang hun vaste adresjes. Maar ik proefde gewoon, tussen de andere toeristen.

Ook daar heb je die strenge mannen met rimpels. Als je zo’n lokaal binnenstapt word je er meteen weer uitgekeken. “Waar haal je de brutaliteit vandaan om hier binnen te stappen?” hoor je ze denken. Als ik voorzichtig opmerk dat ik één van de wijnen wel lekker denk te vinden word ik keihard uitgelachen. “Die moet nog minstens 10 jaar liggen voordat het wat wordt!”

Toch laat ik me door al deze dikdoenerij niet uit het veld slaan. Uiteindelijk veegt de smaak en geur van de wijn zijn eigen imago makkelijk van tafel. En kan ik ervan genieten, veilig in mijn eigen huiskamer.

Als er maar niemand naar binnen spiekt.

De wijnen die ik stiekem drink:

• Domaine Joblot, Pied de Chaume, 2008 Givry: Allemaal frisse rode vruchtjes zoals besjes en bosaardbeitjes maar ook meer herfstig fruit, bijvoorbeeld rozenbottel. Jeugdigheid en rijpheid in één fles.

• Adhemar et Francis Boudin Domaine de Chantemerle Fourchaume, Chablis Premier Cru 2009: Totaal niet verantwoord om te zeggen maar: dit is de reden dat God ons witte wijn heeft laten maken. Dit is hemels!