Sufzoet is sufzoet… of niet? - Prosecco Extra Dry Sommariva

Dit nobele stel heeft een missie in de wereld: cola-, bier- en breezerconsumentjes kennis laten maken met de wereld van de wijn. En dat lukt! Sterker, een kleine selectie van de bekeerlingen gaat op vervolgcursus en stapt over naar wijn met meer diepgang en een hogere prijs. Jammer is dan wel dat die doorschuivers subiet hun passage langs het zoet als een jeugdzonde beschouwen. Ze smalen, ze nuffen, ze verachten nu het GSEN. Ik hoor zelf bij die lui. Ik kijk ook neer op sufzoet. En toch kriebelt er iets, heel ver weg achter mijn huig, in de westelijke linkerkwab van mijn grijze cellen. Vandaar dat ik telkens blij opveer als er iemand roept dat er Lekkere Rosé d’Anjou is, of dat Mateus toch meevalt. Soms probeer ik het. Soms begrijp ik de opmerking, maar steevast is daar ook het besef dat de weg terug niet bestaat. Sufzoet blijft sufzoet. Met Lego speel ik ook niet meer.

Dus wie schetst mijn verbazing toen de By the Grape Shop me een fles Prosecco stuurde die lekker bleek! Extra Dry, stond erop, en Sommariva en Treviso. Maar weet je wat nou het rotte is? Het GSEN erkent deze Prosecco niet als lid. Hij is niet sufzoet. Hij blikkert vrolijk droog in het glas, schatert de keel in en doet alsof hij echte wijn is. Ook in prijs trouwens, want voor zo’n fles Sommariva koop je zeker twee suffe zoeters in de supermarkt. Dus wie Prosecco wil drinken én zijn wijnvrienden recht in het gezicht wil blijven kijken, weet nu waar hij zijn moet.

>> Lees meer over deze Prosecco