Verbaasd over Australië

Bij Australië denk ik meteen aan zonovergoten akkers en velden met her en der vrolijk huppende kangoeroes. Alles in serene rust, daar Down Under. De gedachte dat Australië tevens een wijnland is, blijft voor mij even wennen. Visioenen doemen bij me op van door kleurrijk beschilderde Aboriginals met de voeten getreden druiven, het geheel gadegeslagen door koddig kijkende koalabeertjes en begeleid door didgeridoo-muziek. 

Voortreffelijke wijn
En die aussies schijnen echt voortreffelijke wijnen te maken. Ze hebben een wijngeschiedenis die teruggaat tot de tijd dat Kapitein Arthur Phillip in 1788 trots de eerste wijnstokken plantte bij wat later Sydney zou worden. Tegenwoordig maken ze heuse chardonnays en kleurige rode varianten in mooie flessen, gedecoreerd met etiketten die door goede ontwerpers zijn vormgegeven.

Export explodeert
Het areaal is dan ook aanzienlijk. Er is daar land genoeg en tot 2007 explodeerde de export met een factor drie tot ongekende hoogte. Met een oogst van gemiddeld 1,5 miljoen ton druifjes is het goed wijn maken. Althans: wás. Want door de gekelderende vraag en de met subsidie gemotiveerde rooi van oude druivenstokken is het werkelijke wijngebied drastisch afgenomen.

Gekilometreerde slokken
Ik heb altijd wat moeite met wijnen van ver weg. Schuldgevoelens over zwaar gekilometreerde slokken wijn, onderwijl Franse en Spaanse collega's in arremoede latend, belemmeren me het drinkgenot. Maar het leven gaat door en vrolijk drinken we heden ten dage de Penfolds en Lindemans met flessen tegelijk leeg. En dat terwijl ze niet de goedkoopste zijn.

Koala in het glas
Wij Hollanders houden wel van deze wat zwaar aangezette, naar een zoetje zwemende wijn. En terwijl de geur van koalabeertjes uit de glazen omhoog kruipt, kan de arme Franse wijnboer zich nog even achter de oren krabben.