Van lekker koel rood heb je echter nooit genoeg, en bovendien is het zomer, of wat daarvoor doorgaat, dus voor je het weet laat iedereen zich weer abusievelijk vollopen met prosecco of rosé, dus vandaar. Mijn stokpaardje. Koel rood.
Hoewel, er zijn dilemma’s en praktische bezwaren: ik kan wel steeds iedereen warm maken voor lichte vrolijkfruitige koel te drinken wijnen, maar wat als iedereen daadwerkelijk m’n goede raad ter harte neemt? Dan schiet er wellicht voor mij niks over. Want zo heel veel van dat licht vrolijke rood wordt er niet geïmporteerd. Aan de andere kant: meer vraag creëert wellicht ook meer importeurs.
Dus steeds als een hip tijdschrift en zelfs de serieuzere pers me vraagt wat m’n gedachten zijn betreffende trends in wijnland, verzwijg ik dat ik hoe dan ook niet veel gedachten heb, en al helemaal niet over trends, maar bluf ik dat koel rood het helemaal maken gaat.
Tot nog toe zonder resultaat. De mensheid wil er niet aan. Zelfs als ik voor de zoveelste keer uitleg dat kamertemperatuur een begrip van voor de uitvinding van de centrale verwarming is, dat dus alle rood hooguit zestien, zeventien graden lauw geschonken dient, dat die kamertemperatuur dient omdat de bittere tannines van rode wijn dan minder bitter overkomen, maar dat licht rood met weinig tannine, goed beschouwd praktisch rosé, dus best koeler mag, knikt iedereen verrast, want ja, zo hadden ze het nog nooit bekeken, ik heb helemaal gelijk. En schenken vervolgens sudderwarm rood.
Voor iemand nu misantropisch begint te verzuchten dat wij Nederlanders culinair en vineus gezien zulke botte boeren bennen: in menig wijnland schenken ze hun rood ook te warm – en hun wit te koud. Bijna dertig graden warme barolo kreeg een kennis laatst voorgeschoteld in Piemonte.
Dan weten de lezers van Bythegrape wel beter. Eigenlijk had u dit hele stuk niet hoeven lezen. Nieuwe lezers, die nu dapper een gezicht trekken van ‘tuurlijk, wist ik best, licht rood, koel’ gaan we effe terdege ontgroenen. Met stoer koel rood. Met ruige kouwe tannines. Met machocool.
Uit Oostenrijk een strakke st.laurent met rozengeur en bescheiden wat kinkyleer tussen het fruit
2008 St.Laurent, Weingut Trapl, Carnuntum € 11,95
www.winterbergwijnen.nl
En uit de Noordelijke Rhône een vin de pays van st-josephboer Jean Delobre. 11%, vol charme, en dat ijle, rokerige karakter van de ware noord-rhônesyrah dat ze ter plekke als sève duiden.
La Ferme des Sept Lunes, vin de pays de l’ardèche, syrah 2009 € 15,95
www.karakterwijnimport.nl
Proost!
Plaats een nieuwe reactie