Wijn en opvoeding

Als je op jonge leeftijd in de wijnhandel zit is de eerste vraag die je wordt gesteld: Heb je dat van je ouders? Kennelijk is het onvoorstelbaar dat een jongen (of meisje) uit zichzelf interesse heeft voor de complexe, intrigerende, spannende, schoonheid beminnende wereld van wijn. Niets is minder waar. Niet eens zo lang geleden nog lagen er flessen Aldi-wijn van 2 euro in de garage en zat er een tapsysteem in de koelkastdeur. De eerste flessen die werden opgeslagen waren mijn kerstcadeau van mijn bijbaantje bij de ING (en die weten wel wat wijn is!).

Inmiddels is mijn vader om en vind ik het niveau bij ons thuis op zijn minst drinkbaar, maar mijn moeder heeft nog steeds zo iets van ‘ik proef het toch niet, dus waarom zou ik meer betalen?’. Alle mooiste wijnen die ik er als oefening tegenaan gegooid heb ten spijt.

Tot gisteravond. Er stond een fles rood op het aanrecht met een schouderbeetje eruit. Ik vroeg of er iets niet goed was en tot mijn ontroerende verbazing zei mijn moeder: “De wijn is niet zo lekker, volgens mij heeft ‘ie kurk”. Wat heeft ze mij toen gelukkig gemaakt.

Iedereen kan wijnproeven en goede wijn waarderen, het is gewoon een kwestie van opvoeden.