Wijn Magie!

Als ik eerlijk ben, dan snap ik helemaal niks van wijn. Ja, natuurlijk, ik weet waar het van gemaakt is en hoe het gemaakt wordt. Ik weet van grond, van stokken en van gist…van hout en van roestvrij staal. En toch….geef twee wijnmakers het zelfde materiaal en ik weet óók dat er dan twee verschillende wijnen worden gemaakt. Magie?

Waar zit ‘m dat in? Gert Crum wist mij laatst te melden dat terroir in feite de hand van de maker is en daarin geef ik hem beslist gelijk. Maar de maker bepaalt niet alles. Ook de fles is bepalend, je kennis omtrent het gebied (of je onwetendheid, dat kan ook!) en de omgeving waarin je de wijn drinkt. Laten we het voedsel niet vergeten, of dat heel erg prettige gezelschap!

Wijn is dus nooit hetzelfde, maar draagt bij aan je beleving van dat moment. Magie? Onder invloed van mijn duidelijk onweerstaanbare hang naar sprookjes, werd de onlangs door mij gevolgde masterclass over Nieuw-Zeelandse Sauvignon Blanc een beetje als een domper ervaren. En dat terwijl het ging over een van mijn favoriete wijnen!

Het lag beslist niet aan de aardige en ter zake zeer deskundige verteller, meer aan wat hij vertelde. Hij ontleedde de wijn in aantal segmenten, die per sheet vakkundig in beeld werden gebracht en voor elk van die onderdelen was een prachtige technische term bedacht. Hij overlaadde ons met statistiekjes, staafdiagrammen en percentages. Alles werd gemeten, tot het duizendste deeltje. En dan gingen ze daar in Marlborough bedenken welke deeltjes de volgende keer in de wijn moesten doen om hun webdiagram te laten kloppen. Hij was meer dan enthousiast en ik? Ik zat er wat beteuterd bij.

Ondertussen mochten wij beoordelen of het klopte wat hij vertelde en verhip, het was waar. Al die sheets vol met jargon proefde ik echt in mijn glas, maar willen we dit echt weten? Ik niet. Ik word er niet blij van. Van wat dan wel? Als ik een stuivende SB drink, dan wil ik dromen van lente, van zomer, van verse tomaten en het allermooiste geitenkaasje op een bedje van zelf geplukte kruidensla. Dan lig ik met ogen dicht onder mijn druivenranken, terwijl mijn lief zachtjes neuriet, mij zonder mopperen nog een keer masseert en nog een keertje bijschenkt…aaaahhh, magie!

Daarom heb ik mezelf beloofd dat ik de kennis van de diagrammen laat voor wat het is. En niet langer gehinderd door kennis, geloof ik gewoon weer in sprookjes. Schenk dus nog maar een keertje bij, mijn lief!