Nederland - Zweden 2 - 2. Hierbij denkt men vermoedelijk aan de uitslag van een voetbalwedstrijd, niets is minder waar. Het is het resultaat van een gezamenlijk initiatief van twee oud collega’s en twee streekgenoten uit Södermans län die garant stond voor een VinoCuliCulturele bijeenkomst.
Wijn: van hobby naar werk
Drieëndertig jaar geleden kwam ik bij toeval in aanraking met wat later via hobby mijn werk zou worden: Wijn. Op de middelbare school kwam ik in aanmerking voor een educatieve reis ter promotie van de eerste Europese verkiezingen. De trip behelsde een bezoek met lunch op het NAVO hoofdkwartier te midden van een bonte verzameling aan militaire uniformen. Via de Europese School in Luxemburg ging het naar het pas opgerichte Europees Parlement in Straatsburg. Dit waren de hoofddoelen waarvoor deze reis georganiseerd werd.
Wijnproeverij
Gelukkig was er ook een ‘soft cultureel’ deel, met als hoogtepunt een wijnproeverij in de cave van een plaatselijke wijnboer. Het was dan ook in deze noordelijk gelegen, wisselend Duitse dan weer Franse wijnregio, dat mijn liefde voor wijn zijn oorsprong vond.
Bij deze liefdesverklaring hoorde vanzelfsprekend het vergroten van kennis en het uitdiepen van de geheimen van die liefde. Bij het doorploegen van het zoveelste wijnboek las ik de volgende opmerkelijke zin: "de noordelijkste wijngaard van Europa bevind zich in het oostelijk deel van Nederland nabij het Twentse Oldenzaal". In die tijd nog geen voor de handliggend wijnbouwgebied.
Zweedse wijn
December vorig jaar organiseerde ik een wijnproeverij met Göran Amnegård, wijnboer uit Zweden. Voor menigeen verrassend dat hier wijn geproduceerd wordt. Göran en de Zweedse ambassadeur mr Hakan Emsgard waren aanwezig in het restaurant van Dick Middelweerd, een oud collega uit mijn Hoefslag periode, voor een lunch met Zweedse wijn. Als viertal mochten we de uitgenodigde ‘wijnamateurs’ verwelkomen met de traditionele Zweedse winterdrank; appelspice, een lauwwarme appelwijn waarin 6 kruiden verwerkt zijn. De volgende verrassing was de begeleider van de amuses; rosehip icewine. Als vervent tegenstander van gepruts met rozenbottels moest ik toegeven dat deze ijswijn meer dan bijzonder was. Tot zover de aanverwante producten van onze Zweedse wijnboer cq. chef-kok. (Naast wijn maken kookt hij zeer verdienstelijk in zijn eigen restaurant).
IJswijn
De lunch werd dan ook gelijk tussen Zweden twee en Nederland twee gerechten verdeeld. De eerste wijn was wit: Blaxsta chardonnay 2009. De wijn was verrassend elegant, sappig en fris. Aan het eind van het vinificatieproces dat wel 8 maanden kan duren, mag de wijn zich maximaal 8 dagen uitleven in een nieuwe barrique. Hierna volgde rood, Blaxsta merlot 2008. Blind zou deze wijn mij op het spoor van een betere middenklasse spätburgunder uit Duitsland zetten. Daarna een Blaxsta merlot twee jaar ouder, voller en krachtiger en met meer kenmerken die ‘men’ aan de merlotdruif toekent zoals de fluwelen soepelheid en licht aardse toon. Beide wijnen waren verstandigerwijs niet gelagerd op hout. “In der beschränkung zeigt sich erst der Meister”.
De finale van de lunch was twee jaargangen ijswijn (Ja, Zweden en ijs wat wil je). De vidaldruif zorgt voor een wijn denkend aan abrikoos en honing. Weelderig zoet, de subtiele zuren zorgden voor de nodige frisheid.
Wijntoekomst voor Zweden?
Gaat Zweden een grote wijntoekomst tegemoet? Wie zal het zeggen.
Het Nederlandse team Dick Middelweerd, Bert Horstman en de Zweden Göran Amnegård met Hakan Emsgard zorgden voor een perfecte sfeer en begeleiding wat resulteerde in een gelijkspel. Het was VERRASSEND BIJZONDER, ik kijk nu al uit naar de return.
Ga voor de 100 meest opwindende wijnen naar de BytheGrape shop, klik hier >>
Zweden
zweedse wijnen
Plaats een nieuwe reactie