Bloeiende Hondsdraf
Het klinkt wat oneerbiedig, want de soep die in deze aprilmaand echt het meest volmaakte lentegevoel geeft, is van de twaalfde-eeuwse mystica Hildegard van Bingen. Zij zou aan zware, migraineuze hoofdpijnen hebben geleden, die waarschijnlijk de oorzaak was van haar visioenen, hoewel de katholieke kerk natuurlijk zegt dat het de heilige geest is geweest.
Behalve dat dit recept misschien tegen hoofdpijn werkt(e) – en wie weet welke andere geheime kruiden waarvan wij de werking na al die eeuwen niet meer kennen – is het een plezier om hem te maken. Je moet er namelijk voor naar buiten, niet naar de markt, maar de polder in, of naar een beetje verlaten parkje. De groene kruiden die deze soep zo’n lekker lichtpittige, notige smaak geven, groeien en bloeien nu in het wild; waar geen uitgesproken honden-uitlaattracee ligt, daar zijn die mooie heerlijkheden prima plukbaar. Het gebruik van spelt als bindmiddel komt op mij wel authentiek middeleeuws over. Als je al die kruiden niet kan vinden, maak hem dan eens met alleen bieslook, jonge knoflook en heel fijn gesneden rucola, is ook lekker. Ik vond het recept ooit op de Tuinkalender van Romke van der Kaa. Toen ik in de Provence woonde, kon ik al het groen voor deze soep zomaar in onze tuin plukken, dat was een super luxe gevoel
- 2 eetl. boter
- 4 eetl. spelt- of boekweitmeel
- 3/4 l. groentebouillon
- 1 kom jonge spruiten van bloemen en kruiden (roomse kervel, brandneteltoppen, pimpernel, hondsdraf, paardenbloemblad)
- 10 bieslookstengels
- zout
- peper
Pluk de geoogste blaadjes van de stelen af (paardenbloem intact laten) en snijd ze met een scherp mes in reepjes. Verhit de boter in een pan met dikke bodem, roer de spelt er doorheen en laat de roux een paar minuten al roerend garen. Voeg voorzichtig de groentebouillon erbij, roer met een garde om klontjes te voorkomen. Als de soep kookt, laat hem dan een minuutje zacht koken, roer er dan zout en peper en de gehakte kruiden door. Laat hem zo van het vuur ongeveer 10 minuten trekken met een deksel op de pan. Deze bereiding heet in het Frans een infusion en is bedoeld voor het extraheren van subtiele smaken zonder de substantie dood te koken. Roer hierna de soep goed door en serveer hem direct met lekker boerenbrood en boter. Warm de soep niet nog een keer op, dan is de smaak veel minder. Bij mij helpt hij ook tegen gewone hoofdpijn.
Over Lucette M. Faber
In de megapollepel van Lucette M. Faber zitten haar droomrecepten, droomwijnen en verhalen. Haar eerste woordjes, ooit: koek en kaas. Trendsetters voor haar verdere leven. Haar werk: schrijven - over wijn, eten, hun geschiedenis en hun aanwezigheid op haar tafel. Ze is auteur van tal van boeken, o.a. over wijn, botinica, Provençaalse gastronomie en Latijnse poëzie. Lucette houdt ook een internetdagboek/weblog bij: www.lucetteswereld.nl.
Plaats een nieuwe reactie