A wine less ordinary

Saai, lage zuren, weinig aromatisch, niet geschikt om te rijpen. Zelfs zijn Italiaanse hippere broertje of de elegantere, smaakvollere Duitse zus zijn zelden écht interessant. Ik heb het hier over wijnen van pinot blanc/pinot bianco/Weissburgunder. Oorspronkelijk uit de Bourgogne en aangezien voor chardonnay, maar een ras dat beduidend minder interessante wijnen oplevert. Tenminste, dat dacht ik tot niet al te lang geleden gebaseerd op proefervaringen met de vele matige Elzassers, Italianen en tot op zekere hoogte ook Duitse wijnen van dit ras gemaakt.

Een jaar geleden werd deze overtuiging aan het wankelen gebracht. Ik kreeg van Alexander Renner van Karakter Wijnimport een wijn te proeven waarvan ik bijna zeker was dat het Riesling moest zijn. Fout. Pinot blanc dus en een Elzasser nog wel met zo’n fout oubollig etiket én… uit 2006. Wat een bizarre verademing deze Barmès Buecher. ‘This wine taste dry’ stond er achterop de fles. Weinig gevoel voor marketing, maar des te meer voor mooie wijnen. Nu weten we van Marcel Deiss dat hij bij sommige wijnen alle druivenrassen samen oogst en tegelijk fermenteert, dus heb ik het toch maar aan de producent gevraagd die stellig volhield dat het louter pinot blanc was. Ik heb er lang aan getwijfeld, maar desalniettemin van de wijn genoten. Sinaasappelschil, amandel, tonen die je bij een (iets te oude) dessertwijn verwacht, maar dit glas bood nog veel meer. Kracht en fraicheur tegelijk. Ook op leeftijd nog vol leven.

Vorige week werd het nog duidelijker, er is echt zoiets als mooie pinot blanc, er is meer dan een voorbeeld van: Pierre-Paul Zinck maakt een rijpere, iets licht zoetige, maar geweldig levendige krachtige, rijpe pinot blanc. Ik mocht dit bij De Wijnmeisjes-proeverij ervaren. En wat nog geweldiger was, hoe rijp en bijna zoetig ook, de wijn had een geweldig licht mondgevoel. Drinkbaar en fris, maar wel op een Elzasser, niet Duitse, stijl. Heel knap gemaakt.

En toen de genadeslag die mij van mijn negatieve pinot blanc-associatie afhielp: De pinot blanc van Marc Kreydenweiss. Deze wijn sloeg echt alles. Verfijning, rijp, complex, niet zoet, mineraal, kracht, elegantie, wow. Toegegeven, niet goedkoop met 13,50 bij Chabrol, maar elke cent driedubbel waard. Vandaar waarschijnlijk dat het voor sommigen hun huiswijn is. Het absolute voorbeeld van hoe gaaf pinot blanc kan zijn en ook dat er dus geen riesling in de wijn van Barmes Buecher zat. In deze Kreydenweiss waren dezelfde tonen herkenbaar. Kopen, kopen, kopen, dit.

Zou het overigens toeval zijn dat de gemene deler van al deze drie wijnen zowel hun herkomst, Elzas, als hun productiewijze, biodynamie, is? In ieder geval weet ik nu dat ik voor pinot blanc niet hoef terug te vallen op al die ordinaire aspergebegeleiders. A wine less ordinary, that’s for sure!

  • Domaine Barmès Buecher, Pinot Blanc 2006, wijnimport Karakter, Amsterdam
  • Pierre-Paul Zinck, Pinot Blanc 2008, De Wijnmeisjes, Amsterdam
  • Marc Kreydenweiss, Pinot Blanc ‘Kritt’ 2008, Chabrol (o.a. Haarlemmerstraat, Amsterdam)

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden