Biowijn of blablawijn? (deel 2)

Afgelopen maandag ben ik op uitnodiging van Vinites naar hun proeverij 'Groen, Groener, Groenst' gegaan. Naar mijn weten de laatste bioproeverij die ze de komende tijd gaan doen.

 

In juli heb ik voor Bythegrape.com een column geschreven over de vraag of Biowijn blabla is of echt: klik hier. Na de mooie tasting van Vinites is mijn mening dat biowijn een manier van maken en een geloof is. Maar... er blijft een prominente commerciële nasmaak aan zitten. Dit komt in mijn ogen door de keurmerken, zoals EKO en Demeter. Ik zal dit inzicht toelichten.

 

Waarom is het nodig om een keurmerk aan iets te hangen als je het doet vanuit een geloof in plaats van commercie? Ik begrijp dat je trots op iets kunt zijn en dit wilt delen, maar doe het dan door de wijn en niet door een keurmerk. Keurmerken zijn voor mij een prijs voor middelmatigheid.

 

Wat erg prettig was tijdens de proeverij 'Groen, Groener, Groenst' is dat er ruim 35 producenten aanwezig waren die hun wijnen ten toon stelden en bereidwillig waren om uit te leggen waar hun passie vandaan kwam. Wat mij opviel tijdens deze proeverij is dat het gros van al deze BIO-boeren geen BIO-keurmerk hadden, maar dit deden vanuit overtuiging. Aan de smaak van de wijnen te proeven keert deze inspanning zich zeker uit en boeren ze goed! Er zitten bedrijven tussen die zeker wel het keurmerk zouden kunnen dragen en de investering die ermee gepaard gaat ... Jawel, het zijn keurmerken waarvoor je betaalt. Ergo, waarom de investering doen als je het niet wilt terugverdienen?

 

Zo kwam ik tijdens deze proeverij bij Cigarral Santa Maria, wijnhuis uit Toledo Spanje, aan: 1 wat een fenomenale wijnen, 2 wat een fantastische passie en 3 wat een fenomenale wijnen. Als ik naar mooie muziek luister, krijg ik een grijns van oor tot oor. Als ik mensen hoor lachen doet me dat wat en moet ik ook lachen. En natuurlijk, bij mooie wijn begin ik te glunderen. Van deze wijn kreeg ik tranen in mijn ogen, blije tranen welteverstaan. Deze jongeman schonk met plezierige kraaloogjes die achter zijn hippe bril vandaan kwamen eerst een Merlot uit en wachtte met een brede lach. Nog nooit een Merlot gedronken met zoveel diepgang, complexiteit en lengte... Maar goed, hij begon voor een reden bij die, schonk daarna een concours winnende Syrah, waardoor ik hardop begon te lachen en toen.... Cencibel. Nog nooit van gehoord (blijkt dus Tempranillo te zijn). Ik kreeg een gloed warmte van onderaan mijn ruggengraat tot aan mijn ogen waardoor die begonnen te wateren en ik even écht gelukkig werd! Op dat moment kwam Cathy Moerdijk naast me staan en zei dat zij hetzelfde had ervaren.. het kan dus echt!! Deze jongeman sprak met zoveel passie over zijn wijnen en waarom hij en zijn familie het zo maakten... omdat ze erin geloven!

 

Dus dank aan Vinites voor de mooie proeverij en voor het helpen mijn mening te ontwikkelen. Veel wijnboeren produceren al bio, maar lopen er niet mee te koop, dus koop niet wijn alleen voor het keurmerk of een sticker van een award.

 

Ik wil deze keer met een citaat afsluiten:
"Penicillin cures human beings, wine makes them happy!"

 

At your service,
Neil

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden