Dat de wijnliefde mag zegevieren

De witte Sauvignon uit Marlborough en ik. We waren het droompaar. Romeo en Juliet waren er een liefdeloos stelletje bij. Eigenlijk weet ik niet eens hoeveel ze van mij hield, maar ik droeg haar op handen. Nooit kon ik genoeg van haar krijgen. Op ieder moment van de dag wilde ik haar zo dicht mogelijk bij me hebben. Het liefst zelfs in me. Hartstochtelijk zoog ik haar frisse grassmaak op, doorspekt met tropisch fruit. Haar schoonheid leek hemels. Mijn honger naar haar leek niet te stillen.

Maar ineens, op een zeker moment, verloor ze, als een rijpe appel vallend van een boom, haar immense schoonheid. De paprikasmaak, die voor mij bijdroeg aan haar hemelse schoonheid, was ineens een storende factor. Waar ik haar eerst vereerde om haar klaterende zuur, werd dit nu een irritante eigenschap. Ineens moest ik moeite doen om van haar te houden.

Soms vond ik wel weer iets dat me in katzwijm deed vallen. Bijvoorbeeld een vleug perzik dat me dan ineens verraste. Maar naar verloop van tijd verdwenen ook deze oplevingen en na nog een tijd ontdekte ik ineens dat ik eigenlijk niet meer van haar hield.
 
Overdaad schaadt, zegt de calvinist. En hij heeft gelijk.

Gelukkig is de mens flexibel en opportunistisch en kan hij zo weer een ander vinden. Er is al weer een nieuwe ster aan de firmament verschenen. Ze hield zich lang verborgen in een regenachtig stukje Spanje. Ze heet Rias Baixas. Misschien is ze wel mooier dan de Nieuw-Zeelandse. Toch heb ik besloten het met haar rustiger aan te doen. Met haar wil ik echt langer samen zijn en niet in een half jaar de liefde opgebruiken.

Op mijn hoede voor de overdaad. Ik hoop dat ik van hem kan winnen en dat de liefde mag zegevieren.

Drink en word verliefd, want bij de fles is ze op haar mooist.

2006 Benitos Santos ‘Pago de Bemil’ uit Rias Baixas. Op Horizonwines.com zie je waar die verkocht wordt.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden