De geest van perfecte wijn

Eindelijk is de lange en regenachtige winter voorbij en is het korte mouwenweer aangebroken. Elk voorjaar weer is er die speciale ochtend dat je wakker wordt en je, terwijl je koffie drinkt, je realiseert dat de grond niet langer bevroren is. Je loopt de wijngaard in waar je ziet dat kleine tere groene blaadjes zijn geboren, ontwaakt uit een lange diepe slaap. Iets dat heel erg op geluk lijkt maakt je lichaam aan het lachen.
 
Aromatische wijn maar...  
Sinds begin november word ik achtervolgd door het spook van de nog niet volbrachte perfecte wijn. Bij elke proeverij denk ik: “Uhh, ja, zeer expressief maar…” of: “aardig en aromatisch maar…” of: “heerlijk maar kan er een beetje meer van dit of dat bij of bla bla bla.” Elke wijnmaker heeft last van dit spook vanaf het moment dat de druiven geplukt zijn, geplet, gefermenteerd en veranderd in een prachtige wijn die nooit aan het beeld zal voldoen dat de wijnmaker had toen hij de eerste druiven proefde.
 
Perfecte wijn
Lange herfstproeverijen en winterdiners, waarbij met het spook afgerekend moet worden, zijn voorbij op het moment dat deze speciale voorjaarsmorgen is aangebroken, waarop jonge groene scheuten en een warm zonnetje de belofte brengen van een nieuwe oogst, een nieuwe kans, een gevoel dat we dit jaar geluk zullen hebben en in staat zullen zijn de pefecte wijn te maken. 

 

 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden