De oplossing - oploswijn!

Hoera! Gebeurt er dan eindelijk weer eens iets in de duffe wijnwereld? We zitten er met z’n allen stiekem al jaren op te wachten. Waar blijft het volgende schandaal? Nadat de Oostenrijkse antivriesmaffia in de jaren 90 vakkundig was opgerold konden we ons weer gezapig onderdompelen in het verheven genieten van echte wijn. Een kleine lokale oprisping daargelaten: ik herinner me wat rond een boerenslimme Bourgondiër die lokale wijn mengde met Algerijns rood. En een sluwe Belgische wijnbaron die in zijn Bordelaise kasteeltjes simpele landwijn omtoverde in deftige AOC-tjes voor zijn winkels in de Benelux. Ach, allemaal kinderspel, kattenkwaad. Want sinds afgelopen weekend gaat het gerucht dat er mogelijk zwaar wordt gesjoemeld met wijn. Om accijnsheffing te omzeilen. En om de vaderlandse wijndrinker te verzekeren dat hij toch echt niet meer dan de gemiddelde prijs van 2 euro 75 per fles hoeft te betalen. Want we zijn vooral prijsbewust. Maar ik geloof niet dat de volksgezondheid op het spel staat, dus waarom dat rumoer?

 

Ik moet bekennen dat ik nog van niks wist tot het moment dat mijn 81-jarige vader mij, de ongekroonde wijnkoning van de familie, afgelopen zondag haarfijn wist te melden dat er in de Zaanstreek een grote wijnfabriek staat die een revolutionaire wijnbereidingswijze op basis van most in huis heeft. De pater familias vond het nodig er in het bijzijn van de hele familie fijntjes aan toe te voegen dat ik dus mijn wijnkennis wel een beetje mocht opvijzelen. Of eens tv moest kijken. Gênant  gevalletje “mond vol tanden”. Nog een borreltje, pa? De vraag is of je een product mag samenstellen dat je “wijn” mag noemen waarbij niet de vertrouwde alom bekende productietechnologie is toegepast. Regels genoeg in de EU zou je zeggen.

 

Er blijken Zuid-Afrikaanse kooplui te bestaan die zich schuldbewust afvragen of je van een bepaalde plas most nog enigszins drinkbare en verkoopbare Kaapse Prut kunt maken. Valt die afweging negatief uit dan komt die Nederlandse wijnfabriek in beeld. Die weet er wel raad mee. Zonder accijns - want zonder alcohol – goedkoop te importeren. Als je de most ook nog eens indikt dan wordt het handeltje nog aantrekkelijker. Net als bij sinaasappelsap.

 

Waarom dan zo’n ophef over accijnsloze druivensapconcentraat wat in de fabriek een beetje wordt verdund met puur water en alcohol (of wordt het spul er toch vergist?) dat daarna als huiswijn voor 2 euro op de schappen komt? Het etiket rept niet over herkomst, jaartal of druivenras. Dus de consument weet waar hij of zij aan begint. En alles binnen de grenzen van de wet. Eerlijk is eerlijk. Ik vrees dat we geen schandaal op het spoor zijn. Hooguit zet het geval aan tot nadenken.

 

Oploskoffie werd 100 jaar geleden uitgevonden door nota bene een Japanner. Niet bepaald het land van de koffiebranders. Meer bevolkt door theeleuten met een zakelijk instinct. Het korrelproduct werd juichend ontvangen, vooral in landen waar het ware koffiegenieten nooit heeft bestaan. In Italië kreeg het bruine kattebakkorrelspul nooit voet aan de grond. In de Verenigde Staten werd het dus uiteraard wel een hit. Geconcentreerd poeder transporteren is goedkoper dan hele bonen. Warm water is overal wel te vinden. Coffee for the Millions. Bezwaarlijk? Verderfelijk? Nee toch? De liefhebber van de ware ristretto kende altijd wel een vakkundige barrista. En wie drinkt er vandaag de dag nog oploskoffie? Dat is nergens voor nodig nu we overal de beschikking hebben over minstens even onsmakelijke (maar hippe) alternatieven in de vorm van tamponkoffie uit een felgekleurde plastic waterverwarmer.

 

Dus laat de Hollandse koopman zijn gang maar gaan. Na wijn uit blik, zak en karton volgt binnenkort het sachet: oploswijn. Gevriesdroogd. Op de voet gevolgd door wijn-pads! Read my lips. Trouwens: Heeft iemand nog een goedkoop gebruikt Senseo-apparaat voor me? Liefst met kapotte boiler. Ik houd namelijk niet van hete wijn…

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden