De wilde chick uit Wassenaar

Als we het in Nederland over Argentinië hebben, struikel je onherroepelijk over Hare Heiligheid Máxima. Kaart je bij een willekeurige Argentijn aan dat "wij" zeer binnenkort de trotse eigenaar van een Argentijnse koningin zijn, kijken ze je aan. "Máxima? Ah... die wildebras". Waarschijnlijk beschikte ze daar over eenzelfde imago als destijds Prins Pils hier.

 

Liever wijn dan pilsekindje
Met dat verschil dat die wilde chick toen meer voldoening uit een glaasje wijn haalde dan uit een pilsekindje. En dat schijnt ze nog steeds te doen. Tuurlijk lees je overal dat ze dit, of dat wijnhuis als favoriet heeft. Allemaal Argentijnse huizen, als vanzelfsprekend. Ik geloof er geen jota van. Ik werkte mezelf deze week door een stapeltje wijn van Gall & Gall heen en zag het ineens helemaal voor me.

 

Koninklijke voeten op tafel
Max zat de afgelopen weken, iedere vrijdagavond steevast in een nonchalante joggingbroek, wijdvallende sweater, blote voetjes op tafel (want: nagellak verwijderen), naar Gooische Vrouwen te kijken. En voor haar op tafel een flinke bel Les Femmes Gooi. En ook hier weer een 'want', die dame heeft de hele week allerhande zwaarwichtige lunches en diners. Met de mooiste, maar vooral ook de meest ingewikkelde wijnen in het glas. Dus wordt het op vrijdagavond ook in de Wassenaarse Eikenhorst, simpel gehouden.

 

Blindproeven is het beste
En dat verbaast me geenszins. Ik had die wijn in mijn proefglas, en met enige scepsis bracht ik hem naar mijn neus. Per slot van rekening is dit een commerciële marketingwijn. Zo dacht ik. En daar zie je dat blindproeven eigenlijk altijd het beste werkt. Niets van dat al namelijk. Natuurlijk, geen beestachtige hoogvlieger, maar een lekker pretentieloos doordrinkglas. Gemaakt van chardonnay en viognier druiven. Aantrekkelijke zuurtjes die niet teveel afleiden, een mooie fruitigheid van gele appels en een spoortje kiwi door de chardonnay. En de viognier die hem een fijne elegante swing meegeeft.

 

Schijnt die wijn deze week ook nog eens in de bonus, of hoe ze dat bij Gall noemen, te zijn. Komt mooi uit, daar de boekhouding van ons Koninklijk Huis nogal rammelt de laatste tijd. En daar heeft Max d'r inburgeringscursus goed werk verricht. Waarom duur doen, als het ook goedkoper kan.  

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden