Doe maar een rozeetje

Met de lente breekt ook weer de tijd van ‘doe-mij-maar-een-rozeetje’ aan. Rozeetjes verschijnen op aarde in heel uiteenlopende gedaanten. Je hebt er die zo bleek zien dat ze bijna wit zijn; je hebt er die zo teer roze zijn dat je er als niet-elfje nauwelijks van durft te drinken; je hebt er die zo knallend roze zijn dat je er een meisjesjurk mee kunt verven en je hebt er die gewoon oranje zijn. Zalmroze, heet het dan.

 

Nou ben ik toevallig gek op rosé – ik drink het zelfs in de winter. Maar het is helaas een feit dat er veel narigheid rondzwemt in de rosézee. Zomaar op een terrasje een rozeetje bestellen, dat doe ik dus niet zo snel. Maar wat dan wel? Gewoon even bij de buren aanbellen. Want uit Duitsland komt niet alleen heerlijk rood en wit, ze weten er ook goed weg met rosé.

 

Nu zou het natuurlijk handig zijn als rosé rosé was en verder geen gedoe. Maar zo is het niet. Want je hebt ook Weissherbst en Rotling, bijvoorbeeld. Weissherbst is een rosé die van één blauw druivenras gemaakt wordt, in de Ahr, Rheingau, Rheinhessen, Pfalz, Württemberg of Baden, en die aan een bepaalde kwaliteitsstandaard moet voldoen. Rotling wordt gemaakt van blauwe en witte druiven, die samen gevinifieerd moeten worden. (Om het nog boeiender te maken, heet Rotling in Württemberg Schillerwein en in Baden Rotgold.)

 

Wil je alleen het woord ‘rosé’ onthouden? Kan ook. Afgelopen pinksterweekend dronk ik de Rosé trocken 2009 van Wagner-Stempel uit Rheinhessen. Fris, zuiver, fruitig en sappig; prima bij het eten te schenken (wij hadden verse doperwtjes met een scheut olijfolie en wat blaadjes munt), maar ook perfect om zo te drinken. Doe mij er nog maar zo eentje.
 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden