Drie dagen in de Bourgogne (deel 1)

Om op tijd in de Chablis te zijn was het dinsdagochtend vroeg op: 05:30 uur. Maar gelukkig met het prachtige vooruitzicht dat ik me 3 dagen ga uitleven in de Franse Bourgogne. Via Maastricht, Luik en Reims reed ik om 13:30 uur langs de beroemde Grand Cru wijngaarden van dit gezellige Bourgondische dorpje. 

Thomas Pico van Domaine Pattes Loups is nog geen 1,60 meter lang en pas 28 jaar oud, maar zijn reputatie snelt hem vooruit. Thomas spreekt redelijk Engels en met mijn hakkelende Franse woorden zijn we een gezellig stel. Zijn filosofie over wijnmaken is helder: puur en mineraal. Na een interessante proeverij waarbij zijn 4 wijnen voorbij komen, waaronder de 1e cru toppers Beauregard en Montmains 2008, gaan we de wijngaard in; naar aanleiding van mijn vragen over biologisch cultiveren wil hij toch de verschillen aan mij laten zien.

Het is schokkend. De bodem van zijn perceel op de cru Beauregeard is helemaal open en ziet er gezond uit, maar de buurman heeft net gif gespoten om de planten tussen de stokken te doden en zijn wijngaard ziet er triest uit: dood gras en een dichtgereden bodem, waardoor de stokken geen lucht meer krijgen. En wij ons maar afvragen waarom er zoveel slechte wijn gemaakt wordt.

Ik ben inmiddels ingecheckt in het Des Clos***, een prachtig hotel midden in het dorp met een zeer interessante keuken/wijnkaart. Snel naar mijn tweede afspraak bij één van de meest begenadigde producenten in de Chablis. Vincent Dauvissat is rond de 50 jaar, rustig, klein van postuur en kijkt me doordringend aan. We gaan gelijk de kelder in, uit de 18e eeuw, 15 graden koeler dan buiten waar het maar liefst 28 graden is vandaag. In een half uur tijd krijg ik de meest schitterde wijnen te proeven, ongelofelijk wat een finesse, zuiverheid, zuren en rijp fruit. Als ik Vincent iets vraag krijg ik vage antwoorden, geen één keer geeft hij helemaal duidelijk antwoord op mijn bevindingen. Als een echte kunstenaar staat hij op zijn gemak tegen een Feullaite (eikenvat uit de Bourgogne) aan te leunen en te kijken hoe ik van zijn wijnen geniet.

Na een snel ontbijt en een vlotte rit van 140 km rijd ik Beaune binnen via de A6. Ik volg gelijk de Route de Grand Cru om netjes op tijd te verschijnen bij Ludvine Ambroise. Premaux-Prissey is een van de dorpjes in het zuiden van de wereldberoemde Côte de Nuits. Ludvine rijdt net weg in haar busje, nog even een pallet wegbrengen voor de export.

Na een klein half uurtje wachten lopen we samen de wijnkelder in. Gelukkig spreekt zij vloeiend Engels, toch wel handig om wat details te vragen. Domaine Ambroise beschikt over 20 ha wijngaard verdeeld over 24 verschillende percelen. Er wordt hier gelukkig al 25 jaar biologisch wijn gemaakt. Er verschijnen 2 prachtige wijnen uit omliggende wijngaarden, de 1e Cru Les Vaucrains en de Clos des Argilleres. Beide wijngaarden liggen strak langs elkaar en toch laten ze een totaal andere indruk achter in mijn mond. De Clos word al 25 jaar gehuurd van een collega-wijnboer, helaas heeft hij zijn hele wijngoed verkocht en kan de familie Ambroise geen Clos wijnen meer maken, erg jammer.

Wordt vervolgd ...

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden