Druivenbladeren als paraplu

Het is nog steeds zonnig en droog, met constante hoge temperaturen (33°C overdag en 16°C 's nachts). Ik denk dat het interessant is om het een en ander te vertellen over de manier waarop ik ben opgegroeid. In de afgelopen honderd jaar mochten mijn takken alle kanten op groeien. Mijn stam werd kort gesnoeid, vijf tot zes takken groeien zonder bedrading vrij omhoog. Deze manier van snoeien en groeien wordt veel gebruikt in zonnige en droge landen. Dat heeft twee voordelen: we zijn zuinig met water en de druiven hebben voldoende schaduw.

 

Het watergebruik is zo zuinig mogelijk omdat onze stam nooit te groot kan zijn (tot 40 centimeter). Dus het vergt meer inspanning om het water vanuit de bodem tot aan de bladeren te pompen dan bij onze neefjes die op een zogenaamde ‘trellis’ groeien. Dit is een systeem van palen waartussen draden zijn gespannen. De druiven zijn opgebonden aan deze palen en de stammen kunnen wel meer dan een meter lang worden. Daarnaast speelt de dichtheid van onze loofwand een belangrijke rol. Deze is hetzelfde als bij het bladerdek van doorsnee bomen: veel bladeren die over elkaar heen hangen, waardoor de verdamping afneemt.

 

Luister eens naar dit toepasselijke lied en kijk eens naar mijn kindjes op de foto. Vind je niet dat ik onder mijn bladeren een perfect, koel nestje voor hen heb gemaakt? Vlak naast mij bevindt zich een veld waar het trellissysteem wel is toegepast . Ik vind het verschrikkelijk om te zien hoe die arme druifjes de hele dag aan de draden hangen en door de zon worden gekweld! Kun je je voorstellen welke smaak die wijn zal hebben? Rijp, rijp en nog eens rijp, met de geur en smaak van gekookt fruit. De wijn van onze buren schijnt erg vlak en saai te smaken. Tenminste, dat heb ik van onze eigenaar gehoord, want zelf heb ik het natuurlijk nooit geproefd.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden