Ga door

Deze week is bijzonder deprimerend. Op televisie zie ik duizenden doden en een radeloos land steeds radelozer worden. Verdriet, pijn en hulpeloosheid komt via de tv mijn kamer binnen en ik stel mezelf vragen over gerechtigheid en geloof. Waarom liggen zij onder het puin en zit ik hier met een glas wijn?

 

Wat me verrast
Vanuit het wijn-perspectief: een van de weinige zaken die ik koop en die me verrassen, soms op een aangename manier en soms op een minder aangename manier, is een fles wijn. Daar ligt mijn antwoord, het enige antwoord voor iemand die niet al te religieus is: open de volgende fles maar. Want misschien heeft deze fles een hoop narigheid meegebracht, maar de volgende is hopelijk… En zo gaan we door, we go on, omdat we nog zoveel aan elkaar te vertellen hebben.

 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden