Geen PX

Zeg 'chocolade' en wijnverkopers schieten subiet in een kramp: 'PX!' Ja, Pedro Ximenez, de intens zoete, stroperige sherry, lijkt zelf wel van chocolade gemaakt. Maar ik weet zo net nog niet of hij er dan ook perfect bij past. Of nee, laat ik wat fermer zijn: ik weet het best. PX is niet mijn ideaal bij chocolade. Maury moet je hebben, of Rivesaltes of Banyuls.

 

Zuur of fris?
Laat ik eens een college geven. 'Zuur' is een woord dat wijnjournalisten onder elkaar graag gebruiken. En dat is dan… positief. Echt hoor, een wijn moet een beetje zurigheid hebben, anders is het niks. Omdat wijnlezers het echter een negatief woord vinden, zeggen de schrijvers het wel maar schrijven ze het niet op. Op het toetsenbord wordt zuur 'fris'. Of 'sappig'.

 

Daverend mooi
Je zou het zo op het eerste gezicht, of liever bij het eerste happen niet zo zeggen, maar chocolade is ook een beetje zuur. En PX nauwelijks. Vandaar dat het niet zo past. PX valt dood naast chocola, lijkt nog zoeter dan hij al is, je vullingen rammelen ervan uit je kiezen. Gelukkig maken ze in Zuid-Frankrijk, net tegen Spanje aan, ook daverend mooie zoete wijnen. En dan moet je niet de witte nemen, want chocolade bevat behalve dat zuur ook nog bitter.

 

Smaakbommetje
Laat dat nou allemaal terug komen in de wijnen van Maury en Rivesaltes (maar niet de Muscat, want die is wit) en Banyuls. Voorbeeld: de Domaine Sant Martí Grenat 2005, Rivesaltes (www.dewijnimporteurs.nl, 13,75). Biologisch, van grenachedruiven gemaakt, en een smaakbommetje van jewelste. Kruidig, vol, met een fruitigheid die wonderwel past bij het donkerbruine van chocolade. En in één keer opdrinken hoeft helemaal niet; zo’n fles blijft geopend dagenlang goed. Proberen!

 

Dit is het wijnadvies bij Chocoladetaart met kaneelroom, een recept van Yolanda van der Jagt.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden