Heeft Luxemburgse wijn een eigen identiteit?

Je moet even een paar uur over Duitse of Belgische snelwegen (Lees: België) denderen, maar dan heb je ook wat. Als Bourgondische Brabander kan ik er dan ook intens van genieten dat ik me in een kleine drie uur rijden al in de wijngaarden van de Moezel kan bevinden. Dat laat ik dan ook zeker niet na om zo nu en dan eens te doen.

 

Mosel
Leuk om te zien dat zo’n bescheiden riviertje zo’n grote rol van betekenis speelt in de Duitse en Luxemburgse wijnbouw. Nou ja, riviertje… De Moezel telt uiteindelijk toch 544 hele kilometers, van Bussang in de Vogezen naar Koblenz, waar de Rivier uitmondt in de Rijn. Over een lengte van 42 kilometer maken de Luxemburgers gebruik van al het goede dat de Moezel te bieden heeft op het gebied van wijnbouw. Daarna stroomt de rivier Duitsland alweer in. Wat er voor lekkere wijn uit Duitsland komt weten we allemaal, toch? Maar hoe zit dat met Luxemburg? De Luxemburgers mogen slechts van één kant van de Moezel gebruik maken omdat de Moezel tegelijkertijd de grens met Duitsland is. Gelukkig voor hen zijn de hellingen met de wijngaarden voornamelijk op het zuiden en zuidoosten gericht, zodat ze toch optimaal van de zon kunnen genieten.

 

Imago
Maar hoe goed de Moezel zijn werk ook doet, de Moezel heeft nog steeds last van imagoproblemen. De fantastische kwaliteit van vele moezelwijnen staat voor ons wijnliefhebbers buiten kijf. Maar voor de meute geldt moezelwijn nog steeds als het zoete partywijntje dat de Nederlandse markt in de jaren ’70 en ’80 veroverde en door jong volwassenen op feestjes wordt geschonken. Ik wil daarom het idee opperen om een zoete witte wijn uit de Moezel geen moezel of moezelwijn meer te noemen. Laat deze termen alsjeblieft niet meer vallen in de wijnwinkel en horeca! Slik het woord in, draai de sleutel van je mond op slot en gooi de sleutel weg! Want Moezel is geen merknaam van zoete witte wijn, maar een streek waar heel veel moois vandaan komt!

 

Identiteit van Luxemburg
Hoe zit het dan met het imago van Luxemburgse wijn uit de Moezelstreek? Het roept bij mij allerlei associaties op, behalve de associatie met Luxemburg. De stijl van de flessen: Duits, de namen van de wijnbedrijven: Duits, de druiven: Duits en Frans. Ik heb er best moeite mee om een Luxemburgse identiteit te vinden op het gebied van wijn. Moet ik die identiteit dan zoeken in de ‘Konsumsorten’ Elbling of Rivaner of de vele bubbeltjeswijnen? Ik denk het niet eerlijk gezegd. Waar ze in Luxemburg wel trots op mogen zijn, zijn de wijnen gemaakt van Auxerrois. Veelal verrassend verfijnd van aroma en smaak.

 

Vin de Paille
Nog leuker: Er wordt in Luxemburg Vin de Paille gemaakt van Auxerrois. Vin de Paille, wijn gemaakt van op stromatten gedroogde druiven, is eigenlijk een specialiteit van de Jura in Frankrijk, maar geeft met de Auxerrois geheel eigen identiteit aan de wijn. Domaine Kox in Remich maakt een goddelijke Vin de Paille van Auxerrois, maar vraagt helaas wel € 31,50 euro voor een half flesje. Voor die Luxemburgers een prikkie. Pakken ze wel weer terug op de benzineprijzen. Maar voor ons een rib uit het lijf! Maar ook wel logisch, te bedenken dat het maximale rendement voor Vin de Paille op zo’n 20 hl/ha ligt. Maar er gaat een zucht van opluchting door me heen! Gelukkig proef ik dan toch Luxemburgse identiteit. Dan is het eerlijk gezegd toch jammer dat de Luxemburgse Moezel slechts 42 kilometer beslaat…

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden