Kreeftenwijn die er niet was.

Ellen heeft er een mooie column over geschreven – kreeftenwijn. Nu ben ik geen kreeft, maar toch heb ik iets met kreeftenwijn. Iedere keer als ik die titel voorbij zag komen, dacht ik aan mijn eigen kreeftenwijn, aan die perfect gekoelde sauvignon of chardonnay waar wij oudejaarsdag graag mee door hadden willen brengen. Er was echter één probleem…de wijn, die was er niet. En die was in de verste verte ook niet te verkrijgen – we zaten namelijk in een wijnloos land; dat was overigens eigen keuze, maar toch… we moesten de wijn er dus bij denken. Bij ieder hapje van die verrukkelijke kreeft. Die was er namelijk wel. En wat voor eentje! Een vers gevangen, groot exemplaar, spontaan gekregen van een lokale visser. Daar sta je dan met je tentje op een goddelijk plekje op een van de verlaten stranden van Oman met een kreeft, die veel te groot is voor je kampeerpannetje… wat doe je dan? Gelukkig reageerde Onno op mijn sms-je - culinair advies op afstand. Van kop naar staart met een groot scherp mes doorklieven en dan 10 minuten op de gril. En die kreeft was toch lekker….!

En bij gebrek aan echt – toch maar filosoferend over wat er nu lekkerder bij zou zijn, een mineralige riesling uit de Elzas, een Chablis, een Chileense chardonnay of toch Champagne, het was tenslotte Oudejaarsdag. We hielden het op het laatste, wegzwijmelend onder een enorme sterrenhemel en bij het onophoudelijke geluid van rollende golven. Het was het gemis wel waard!

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden