Lofzang voor een vergeten druif

Ooit lang lang geleden groeide er een druif genaamd Carignan. Hij groeide oorspronkelijk alleen in Noord Spanje in het gebiedje Cariñena, Aragon. Vanuit daar reisde hij naar Sardinië, andere delen van Italië, Algerije en naar Zuid Frankrijk. Daar ,in de Languedoc werd hij eigenlijk pas echt beroemd

 

Carignan was erg geliefd, het was een druif die heel genereus was. Genereus in kwantiteit wel te verstaan. Opbrengsten van 200 hectoliter per hectare waren geen uitzondering. Daarnaast deed hij het leuk in blends, want die voorzag hij van kleur en kracht. Finesse had hij niet en och….dat hij moeilijk te verleiden was tot iets moois te maken was niet zo heel erg. Hij gaf veel wijn, lekker koppig en goedkoop. Drie pluspunten in die tijd.

 

Helaas voor de Carignan wilden de wijndrinkers in de loop der jaren opeens betere wijn. Men ging minder drinken maar wel wijn van een betere kwaliteit. Dat had de Carignan niet voorzien. Moderne druiven als Syrah, Grenache, Cabernet Sauvignon en de Mourvedre kwamen op en die namen zijn plaats innamen. Vele hectaren werden gerooid en tot overmaat van ramp kwam er een bekende Engelse wijnschrijfster die deze druif doodleuk een van de minste druiven ter wereld noemde.

 

Daar ging de lieve Carignan. In 30 jaar tijd verdween iets minder dan de helft van alle Carignan in Frankrijk en werd de druif uitgelachen. Sommige boeren vonden het niet eens de moeite om de arme Carignan uit zijn lijden te verlossen en lieten hem gewoon staan. Niks rooien laat vanzelf maar wegrotten.

 

De arme Carignan voelde zich in de steek gelaten na al die jaren hard werken. Maar wegrotten, niks ervan. Ooit zal Carignan weer met respect uitgesproken worden. Hij bood weerstand. Geen kwantiteit meer willen drinken ? Prima dan gaan we kwaliteit leveren. Hij liet zijn wortels dieper de aarde ingroeien en ook de hoeveelheid druiven aan de plant verminderde. De druiven wonnen daardoor aan complexiteit en kracht. Toch had de wijnmakend mens geen oog voor onze vriend.

 

Maar toen gebeurde het, de Renaissance van de Carignan. Een aantal topwijnmakers ontdekte dat er best veel hele oude Carignan te koop was en dat die druiven een enorme potentie hadden. Niet alleen kracht, kleur en koppigheid. Nee nu ook met finesse en elegantie! Een topcombinatie. Deze wijnboeren met visie kochten deze wijngaarden op en gaven de druiven het respect dat hij verdient. Niet dat het zonder slag of stoot ging. Want makkelijk te hanteren was hij nog steeds niet, enorm veel liefde en werk is nog steeds vereist met de Carignan. Hetzelfde geld voor de leeftijd van de stokken, die dient hoog te zijn. Hoe ouder hoe beter.

Natuurlijk wordt er nog steeds veel slechte Carignan gemaakt, maar dat geld ook voor sommige wijnen van Pinot Noir, Verdejo en Pinot Grigio om maar eens wat te noemen. Feit is wel dat met hard werken de Carignan nu ook in staat is om hele mooie wijnen te leveren. Prachtige Carignans worden tegenwoordig gemaakt in onder andere de Languedoc, Priorato, California, Sardinië. Zo goed dat zelfs die ene bekende Engelse wijnschrijfster overtuigd is geworden.

 

Mijn favorieten Carignans komen van de volgende producenten.
Clos Du Gravillas, Domaine Rimbert, Domaine Aupilhac, Vall Lach, Cims de Porrera, Santadi en de Valserrano Rioja 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden