Mijmeren over wijnchâteau Petrus

Vanavond bij het eten een fles Château les Merles, Bergerac opengemaakt. De huiswijn van de Wilmersberg, ontdekt tijdens een van mijn vakanties bij vrienden in de Bergerac. Tijdens het eten hebben we het weer over de vakantie in de Bergerac en mijn bezoek aan Château Petrus.

Dagje wijn
Bijna ieder jaar gaan we wel een paar dagen naar de Bergerac. Samen met mijn vriend Bas, die chef-kok is op een château-hotel, doen de heren dan 'een dagje wijn'. Dit jaar had ik via een wijnimporteur een bezoek geregeld bij Château Petrus in Pomerol. We werden om tien uur verwacht en kregen het vriendelijke verzoek om op tijd te komen. Geen probleem, dit wilden we niet missen.

Japanners
Omdat we een goede routebeschrijving hebben, zijn we al om kwart voor tien aanwezig. En daar sta je dan te wachten voor een hek zonder bel of verwijzing naar een ingang. En natuurlijk zit het hek op slot. Laten we dan maar wachten tot het tien uur is.

Terwijl we staan te wachten zeggen we tegen elkaar: 'let op, komt er zo een bus met Japanners aan, dan kunnen we mee met de meute'. Het is iets voor tien en wat komt eraan rijden... een bus met Japanners. We kijken elkaar aan… het zal toch niet waar zijn?! De gids stapt uit, vertelt dat dit Château Petrus is en dat er een paar foto’s gemaakt kunnen worden. Binnen vijf minuten zijn ze weer weg. Er komt een dame aanlopen. Ze vraagt of we een afspraak hebben. JA, dat hebben we!
We worden binnengelaten en gaan de wijngaarden in. Daar krijgen we uitleg over de bodem, druiven, vinificatie, filosofie en geschiedenis van Petrus. Je voelt de passie voor de wijn bij de medewerkers, ze zijn allemaal trots op het product. We gaan naar de wijnkelder. Daar is weinig te zien; de kelder is nagenoeg leeg in verband met de aankomende renovatie van Petrus. Na de oogst zal alles voor € 35 miljoen verbouwd worden. Ze zeggen zelf dat ze met de tijd mee moeten. Het zal wel.

Proeven
We gaan verder naar het proeflokaal. Of we zin hebben om de 2009 uit vat te proeven? Nou, vooruit dan. Er wordt een half flesje wijn getapt. Wat een wijn, nu al. Mooie donkere kleur en een complexe geur met veel zwart fruit. En dan de smaak: het fruit komt terug in de vorm van rijpe kersen, maar natuurlijk is de wijn nog te jong. Hij heeft nog heel veel tannine en heeft mede daarom ook een lange afdronk. Er staan spuugbakken, we gebruiken ze niet. De dame die ons de rondleiding geeft proeft de wijn mee en vraagt of we het flesje leeg zullen maken. Terwijl het flesje leeggeschonken wordt wijst Bas naar buiten. Er komt een busje aan, het busje stopt en er stappen Japanners uit met dezelfde gids als een uur geleden. Er worden weer foto’s gemaakt. Leuk, maar wij staan binnen!

Leeg flesje
Het flesje is leeg, we nemen afscheid en bedanken voor de bijzondere ervaring. Het is een fantastisch bedrijf. Van buiten niet zo heel bijzonder, maar van binnen erg mooi. Het is elf uur. We gaan naar St. Emillion om te lunchen, het aperitief was heerlijk.

Ik kijk nog een keer naar de Les Merles die ik in mijn glas heb, ook erg lekker. Vanavond moet ik Bas bellen om te kijken waar we volgend jaar naar toe gaan, het wordt moeilijk om dit te overtreffen.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden