Nazomeren met Sancerre

Kent u dat gevoel? Nu de zomer voorbij is en regenbuien tegen de ramen kletteren, krijg ik zin naar het zuiden te reizen. Zo heel zuidelijk hoef ik niet: ik rij naar Sancerre, in Frankrijk, bij Bourges.

Sancerre is zo’n echt middeleeuws Frans stadje, bovenop een heuvel. Die heuvel is al van verre zichtbaar, oprijzend uit de wijngaarden. In de diepte glinstert de Loire, op weg naar Orléans en Tours. Door de sfeervolle straatjes van Sancerre loop ik naar het pleintje op de top van de heuvel. Het herfstzonnetje schijnt en ik zoek een tafeltje op een van de vele terrassen. Of wacht, ik loop eerst even naar de bakker om een stokbrood en naar de kaashandel, voor zo’n zalig geitenkaasje, crottin de chavignol. Terug op mijn terras bestel ik een fles witte Sancerre. Genietend van stokbrood met kaas en wijn hoef ik de rest van de middag nergens meer heen.

Die witte Sancerre, gemaakt van sauvignon blanc-druiven, wordt in de omgeving gemaakt. Onder andere in Thauvenay, ten zuiden van het stadje Sancerre. In Thauvenay woont al generaties lang de familie Louis. Overgrootmoeder Pauline was wijnverkoopster op de markt en gaf haar naam aan het bedrijf: Les Celliers de la Pauline. Nu staat Eric aan het roer en maakt soepele, zonnige Sancerres. Ze smaken uitstekend als apéritief, zowel op mooie als op gure herfstdagen. Heel bijzonder is de Sancerre Cuvée Pauline, gemaakt ter ere van grootmoeder. Deze wijn rijpt tien maanden op vaten van eiken- en acaciahout. Daardoor krijgt
hij een volle, rijke smaakt, die goed combineert met bijvoorbeeld een witvisschotel met bacon.

Helaas, ik ben deze herfstvakantie gewoon in Nederland. Maar gelukkig hoef ik niet helemaal naar Sancerre om van deze wijnen te genieten.
Prettige nazomer…!

Deze column is tot stand gekomen in samenwerking met Mariëlla Beukers

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden