Niets vergaat, niets ontstaat, alles krijgt een andere vorm

Het land is nu kaal en naakt. De afgevallen bladeren bedekken de grond met bruine, vormeloze heuvels. Uit de wijnstokken, waar gebladerte eerst een perfect geknipt kapsel leek, wijzen nu dunne, reumatische takken omhoog naar de bewolkte hemel.

Zure smaak
De wijnen rijpen in de kelder, de wijnmaker gaat de winter in met de zure smaak van perfecte wijn, die hij dit oogstjaar weer niet heeft gemaakt... De perfecte voedingsbodem voor een depressie, waarin je verdrietige liedjes zingt en oude schoolvrienden opzoekt op Facebook. Vruchtbare grond voor de verkopers van Prozac.

Blad is voeding
Tenzij we inzien dat de afgevallen bladeren voeding zijn voor de druiven van de toekomst. Die kromme takken kunnen worden afgesnoeid en bij de bladeren op de grond worden gegooid. En de wijnstokken, die er nu uitzien als vogelverschrikkers, zullen al snel weer uitlopen in frisse groene kleuren.

Jouw kus
Niets vergaat, alles krijgt alleen een andere vorm, zoals Jorge zingt: jouw kus verandert in warmte, de warmte verdampt, de damp waaide met de wind naar een molen die de druiven uitperst. Dus in plaats van een serie gesprekken met een psycholoog om de winter te doorstaan, stel ik me voor dat je iemand vindt om te zoenen, zodat wij in 2010 weer wijn kunnen maken.

Vertaling: Sabina Posthumus


 

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden